Artık Ağlayamıyorsan, Senin Gözyaşların Bizimdir Çocuk

Artık Ağlayamıyorsan, Senin Gözyaşların Bizimdir Çocuk

Otursan ve şu resim için milyonlarca hikaye yazmaya kalksan anlatamazsın içindekileri. Yemek yersin, su içersin, gülersin, ağlarsın ama hiç bir şey şu resmi sana unutturamaz. Zaten unutursan da insan olamazsın.

Vicdan nedir bilirler mi acaba o insanlar. Büyükleri boşveeer. Bir çocuğa nasıl kıyar vicdanlar?

Çok fakiriz. Yetemiyoruz. Bir çocuğa tebessüm verecek durumda bile değiliz. En garibanı biziz sanırım. Umudu ellerinden alıp onlara acı veriyoruz. Böyle alışveriş mi olur allasen?

Artık Ağlayamıyorsan, Senin Gözyaşların Bizimdir Çocuk

Alın sizlerin olsun. Petroller, topraklar, altınlar, dolarlar. Tepe tepe kullanın. Ama rahat bırakın artık çocukları. Çocuklar özgürce koşabilsin, toprağın altından, enkazlardan değil güneşin ışığından, masmavi denizlerin yakamozundan çıkarılsınlar.

Peki... Alın bizi o zaman. Karşılığında verin çocukları ailelerine, sarılsınlar önce sıkı sıkı. Hasret gidersinler. Otursunlar bahçelerindeki asmaların gölgesinde. Güzel bir ülkenin türküsünü söylesinler.

Çok mu lazım para pul, ne için kavganız?

Alın yahu, alın ne varsa. Mal, mülk, arabalar, yatlar, katlar. Ama bırakın artık çocukları. Onları rahat bırakın. Bu dünya sizin değil, hiç birinizin hakkı yok bunları yapmaya.

Artık Ağlayamıyorsan, Senin Gözyaşların Bizimdir Çocuk
Cevapla