Bu Kaçıncı Gözyaşı, Bu Kaçıncı?

Merhaba, şuanda konuşmaya, biriyle dertleşmeye o kadar çok ihtiyacım var ki.. Ama, onu yapacak kimse yok..

Neyse.. Başlayalım. Cümleleri hatalı kurabilirim.. Konu bir anda değişebilir.. Yazı yazmayı pek beceremiyorum.. Hatta konuşmayı bile beceremiyorum.

Ben hep içine kapanık, utangaç biriydim. Hala da öyle sayılırım. Hayatım hep bilgisayar başında geçti. Ta ki YGS-LYS hazırlıklarına kadar.. Dershane ve özel derse gitmeye başladım.. Toplumdan korkuyordum ve kızlarla pek konuşamıyorum.. Bir kaç ay alışma (düzelme) çabasıyla geçti.. Kızlarla pek konuşamıyorum, yani konuşma başlatamıyorum. Anca onlar benimle konuşur sa o zaman ben konuşuyorum.. Bu da ayda bir iki olur. Günde 100 kelimeden fazla konuşmam. Neyse devam edelim. Sosyal medya üzerinden bir kaç kızla tanıştım. Sosyal medya üzerinden rahat konuşabiliyorum. Bir kaç hafta konuştuktan sonra onlara hemen bağlanıyordum. Benimle sürekli konuşsunlar, beni hiç bırakmasınlar istiyordum. Eee böyle bir şey olmazdı. İmkansızdı.. Ben ne yaptım..

Her defasında ağladım.

Bu bağlanma olayını yavaş yavaş çözüyorum.. Derken ne oldu.. Dershane ve özel dersten bir kıza aşık oldum.. O kızla yakın arkadaş gibiydik.. Çabuk yakınlaştık. Bana bir erkek hakkında bahsetti. Ben ne yaptım tahmin edin.

Yine ağladım.. Ama bu sefer baya ağladım.. Yerde titrediğimi hatırlıyorum. Annem, babam, kardeşim kilitli kapının arkasında bana yalvarıyorlar: "aç kapıyı. Kendine bir şey yapma sakın".

Teyzemi çağırmışlar. O geldi kapıya.. O da yalvardı biraz.. Aç kapıyı konuşalım diye. Açtım. Biraz konuştuktan sonra beni cesaretlendirdi biraz.. (Çabuk gaza gelirim) Ertesi gün deneme vardı.. Ama sms gelmemişti. Yani deneme yoktu.. Güzelce duşumu aldım.. Güzel kıyafetler giydim.. Parfüm falan sıktım. Kıza güzel bir hediye kutusu ve çiçek aldım.. Kafe falan ayarladım. Konuşmak için..

Ama kız ne yaptı. Beni beklemeden dershaneye gitti. Bende elimdekilerle dershaneye yürüdüm. Yolda sınıftaki arkadaşlardan birisi geçti.. Kız arkadaşlardan biriydi.. Bu çiçekler kime dedi.. Bende söyledim kime olduğunu.. "Sen var ya sen" dedi ve gitti.. Kız gelmedi.. Kapıda bekledim.. Onlarla içeri giremezdim.. O akşam baya konuştum kızla.. Kız arkadaş kalalım dedi. Ona da varım.. Yeter ki o yanımda olsun dedim.. Bu arada yanımda geçen kız tüm dershaneye yaymış.. Rezil oldum.. Üstelik dayım o dershanede öğretmen. Onun kulağına da gitmiş.. O da kızdı bana.. Sınavın var ne uğraşıyorsun giye. Bir kaç hafta geçti.. Kızla iyi arkadaştık.. Birden benimle konuşmamaya başladı. Bende fazla takmadım.. O kıza karşı duygularımı yok etmeye çalışıyordum.

Bir öğrendim ki.. Kız başkasına teklif etmiş. Gözümün önünde sarmaş dolaş gezdiler ve ben öylece baktım.. Sadece baktım.

Bu kez ağlamadım. Unutmuştum o kızı.. Kendi haline bırakmıştım. YGS geldi geçti.. İyi bir sıralama yakaladım. 104 bine girdim. Ama umurumda değildi.. Çünkü psikolojim bozuktu. Sanal ortamda iyi arkadaşlar edinmiştim. Gerçek hayatta da vardı bir kaç tane. Sorun şuydu.. Ben onlara yazmadıkça.. Umurlarında değildim. Bir hal hatır bile sormuyorlardı. Ben onları dinliyordum. Dertlerini dinliyordum.. Bazen ben de sorunlarımı anlatıyordum. Beni çok fazla dinlemiyor. Hatta bana acıyorlardı.

Bıktım artık.. Başkalarının umurlarında olmamaktan. Suskun biri olmaktan.. Duygularımı açığa vuramamak, isteklerimi söyleyememekten.

Ağlayarak rahatlıyordum. Ağlayamıyorum artık.. Ne kadar zorlasam da olmuyor. Bu sorunları çözemiyorum.. Anlattığım herkes sorun sende.. Sen düzelteceksin.. Azıcık cesur ol.. Konuş ne var ki bunda diyorlar.. Ama olmuyor.. Elimde değil.. Bir sürü sağlık sorunum var.. Şunu söyleyeyim.. Doğru düzgün çalışan bir sistem yok bedende. Ses tellerimin biri felçli. Sesimi karşıdakine duyuramıyorum..

Bu ses sorunu da çok fazla etkiliyor.. Beni ya anlamıyor ya da yanlış anlıyorlar.. Doğru düzgün cümle kuramıyorum.

Bunlar artık büyük sorun oldu.. Psikiyatri servisine oradan da psikoloğa yönlendirildim.. Haftaya randevum var.. Bakalım nasıl geçecek.. Eğer o da aynı şeyleri söyle ve ben yine bir şey yapamazsam.. İşte o zaman.. İşler kötüye gider.. Çünkü..

İntihar potansiyelim yüksek.. Her ağladığımda o olasılığı düşünüp çeşitli senaryolar üretiyorum kafamda

Kusurlarım olduysa affola.. Cümle kuramıyorum.. Sözelden hep nefret etmişimdir.

Bu sitede olayda etkisi olan bir iki kişi var.. Bu sebeple gizli olarak paylaşıyorum.. Adminler eğer bu benceyi silerse, canları sağolsun.. Elimden gelenin en iyisi bu. Bir de, görsel koymayacağım. Bir tane yeter. Uygun görseller bulamayacağım.