Hayatta En Zor Şey Başarmaktır. Ben Başardım Ya Siz?

Merhaba KızlarSoruyor üyeleri;

Bu Bence`yi sizlere yazmamdaki sebep, öncelikle bir farkındalık yaratmak ve benim gibi olan insanlara zorlukla mücadele edebileceklerini farkettirebilmek içindir. Sizde hazırsanız eğer, başlayalım.

Kimim ben?

Öncelikle ben, çok konuşmayı sevmeyen, yanında sessizlikten sıkılabileceğiniz bir adamım. Ben konuşmayı değil belirtmeyi seven, uzun uzun konuşmadan anlaşılmayı bekleyen bir adamım.

Öz geçmişim yok, her dinleyenin tuhaf bulduğu bir hikayem var sadece. Şimdiye kadar ki ömrüm sıkıcı ve bunaltıcı uzun bir tuhaflıktan ibaret. En az sizin kadar aklım başımda. Aptal denemeyecek kadar zeki, kurnaz denemeyecek kadar akıllı sayılırım. Hatta, benimde kafamın içinde ara sıra “ne tilkiler gezer”...

Çocukluk yılarım çok zor geçti.

Zor bir çocuklukla beraber, varoş bir mahallenin ücra köşelerinde geçti hayatım. Baba sevgisini görmemiş, liseyi bile bitirememiş bir çocuktum.

Bencilliğim ve ezikliğim yüzünden hep dışlanmış, kendimi çevreye kabul ettirebilmek için herşeyi sineye çekmişliğim bile var. Durum böyle olunca bir türlü kendime güvenimi kazanamıştım.

Yirmili yaşlarımda ancak farkettim.

Vatani görevime, akdeniz kıyılarında güzel bir birlikte haberci olarak başladım. Askerliğim süresince farkettim ki, çevremin beni tanıma biçimi, benimle kurulan sosyal ilişkiler ve arkadaşlıklar hiçte eskisi gibi değil! Hiç bir zaman insanları hor görmemeyi, uzatılan yardım elini geri çevirmemeyi, disiplinin ve azmin ne olduğunu burda öğrendim. Eski yaşamıma tekrar döndüğümde varolan bütün çevremi silip attım bir köşeye.

Mutluluğu yanlış yerde aramanın çektirdiği acılar.

Küçük bir esnafın yanında çalışmaya başladığım bu dönemimde, baktıkça geçmişimi gördüğüm bir arkadaş edindim. Eğlenmeyi bilmeyen iki genç olarak yanımdaki arkadaşımı da sürükleyerek uyuşturucu kullanmaya başladım. Zaten hayatımda çok fazla yer edinen bir dönemdi. Bir sene boyunca ölüm riski çok yüksek denilen uyuşturucular kullandım ama itiraf etmeliyim ki bu dönemde tüm yaşamım boyunca edindiğim hayat görüşünün iki mislini edindim. Dünyaya bakış açım, olayları algılayış biçimim tamamen değişti. Bir süre çok eğlenceli ve mutlu ediciydi.

Uyuşturucunun vücuduma verdiği tepkileri farkedebilmem ancak iki senemi almıştı. Kullanmadığım zamanlar da, mutsuzluktan ölecekmişim gibi hissettiriyordu. Bundan kurtulma kararı aldığımda işimden ayrıldım. Yaklaşık 3 ay evden dışarı bile çıkmadım. Bu sürecin ilk zamanlarının çoğunu, ölümü düşünerek ve bunun için planlar yaparak geçirdim. Ölümü düşünürken hayatı sorgularken buldum kendimi, sonrasında da tanrıyı.

Ufkumu genişletmenin ve bilgi havuzunda yüzmemin keyfi

Dinim hakkında araştırmalar yaparken, evrenin muhteşemliği ve bu varoluşun bilinmezliği beni adeta içine çekti. Çok daha fazla bilgi edinebilmek için daha fazla araştırdım. Araştırdıkça gördüm ki daha fazlasına ihtiyaç duyuyorum. Derinlere indikçe, bu huşu verici hisse kendimi kaptırıp gidiyorum. Korkunun ve acının sardığı bedenimi, şaşkınlığın ve bilgeliğin açlığı ile doyuruyorum. İhtiyacım olan kitapları okuyabilmek için iş aramaya başladım. İş bulamadığım için uzun süre devlet kurslarında eğitimler aldım.

Kendimi keşfin sonunda gördüğüm şey, ne kadar değerli olduğumdu.

Aldığım kursların sonucun da, özel bir şirkette rahat bir konumda çalışmaya başladım. Bu şirkette çevreyi, daha kültürlü ve daha kaliteli gördükçe, düşündüğüm şey “Dünyanın arka bahçesinden çıktım ve ön bahçesine girdim” oldu. Aslında yaşamın, varlığımı farketmek, bilincimi geliştirmek ve sevgiyi hissetmek olduğunu gördüm. şu an bir çok akademik konuların araştırmalarını hobi olarak yapıyor, çıkan her yeni makaleleri özenle okuyor, bir sonraki kitabımı okumak için, elimdeki kitabı heyecanla bitiriyorum. Verdiğim bu hayat mücadelemi, geçmişe saplanmaktan kurtulmanın ve kendime olan güvenimin, yapabildiklerimi görmenin verdiği mutlulukla kendimle gurur duyuyorum.

Kendinizi gelecekteki çocuklarınız için yetiştirin.

Bir ailenin çocuk yetiştirmesi her ne kadar kendi çapında büyük olsada, cahilliğin ve çevre etkisinin yanında çok küçüktür.

“Geleceğin çocuklarını yetiştirebilmemiz için ufkumuzu genişletmeli, bilinçli ve kültürlü bireyler olmalıyız.”

İsteyen herkes kendi yolunu çizebilecek güce sahiptir.

Hiçbir zaman hayatı sorgulamaktan korkmayın. Hayatınızı, kendinizden memnun olmayarak geçirmek yerine, geçmişinizi kabullenerek geleceğinizi kurtarmaya çalışın. Neyi sevip neyi sevmediğinizi keşfetmek için beklemek yerine, onu arayıp bulmaya çalışın.

Zaman ayırıp okuduğunuz için hepinize teşekkür ederim.