İnsanlardan korkuyorum... Nasıl yenebilirim bu durumu?

Bundan sadece 1 yıl öncesine kadar çok güzel bir hayatım vardı.Çok güzel dostluklarım vardı, kardeşim dediğim insanlar vardı.Yaşım daha küçüktü özgürlüğüm daha azdı belki ama hayatım çok eğlenceli geçiyordu, doruklarında yaşıyordum herşeyi ve her günüm farklıydı. Fakat sonra o çok güvendiğim, dostum dediğim insanların hepsi resmen arkamdan bıçakladı. Kötü yönlerini gösterdiler bana, aklımdan onlara zarar verme düşüncesi geçtiğinde bile içim burkulur dayanamazken, onlar beni üzmek için planlar yaptılar. Affettim, ama sadece yalnız kalmamak için. Şimdi ise yanımda hiçkimse yok, bütün gün evde bilgisayar başındayım. Okul dersler desen ayrı bir sıkıyor artık beni..Herşeyi boşladım. Ve dışarıya çıkmaktan bile korkar oldum.Bu dönemde yanımda sadece annem vardı, birtek o yardım etti bana, yanımda oldu. Şimdi ise ondan ayrılmak istemiyorum, küçük bir çocuk gibi oldum. Okula giderken bile sanki insanlar bana zarar verecek gibi geliyor, annemle evde kalmak istiyorum hep. Neredeyse gitmemek için oturup ağlayacağım sabahları, o derece korkuyorum, mutsuzum. Neden böyle oluyor arkadaşlar, nasıl yenebilirim bu durumu?