İnsanlardan korkuyorum:/?

KYK yurt kalıyorum. Oda arkadaşım ile tartıştım arama mesafe koydum kendisi yanaştı barıştım. Diğer ile kırıldım beni küçük görüyor gibi hissettim uzak durdum geldi barıştım. Diğer oda arkadaşım mevzu oldu tartıştım sonra gelip özür diledi barıştım. Kendileri ile konuşmayın grup halinde takılınca yemek yapıp ya da söyleyince umursamıyorum kendime müzik dinleyip kitap okuyorum girişteki koltukta oturuyorum tek başıma. Babam doğum günüm için kara gün o lanet günü neden kutlayacam dedi bende haklısın diyip güldüm ve konuşmadım beni tehdit etti ( dershaneden çıkarmakla ) barıştım 3 ay sonra konuştum. Kardeşim fiziksel olarak bana zarar verdi hastaneye gittim ama affettim. Annem psikolojik olarak beni çok yordu onu affetmedim çünkü pisman değil. Babam gerçekten*baba* diyemem ama bakıyor bana Allah razı olsun. . . Ama ben kimseyi sevmiyorum olsada olur olmasa da olur. . . ben insanlarla konuşunca midem bulanıyor basım ağrıyor. İnsanlardan korkuyorum hayatıma girmelerini istemiyorum. Benim hayatıma sızıp bana zarar versinler istemiyorum kimseyle konuşmuyorum gerekirse uzak duruyorum. . . ZAVALLI ve KORKAK biriyim galiba...
İnsanlardan korkuyorum:/?
Cevapla