Ailemden nefret ediyorum?

arkadaşlar biriniz bana akıl versin nolur ailemden nefret etmeye başladım artık en çokta annemden. Herşeye karışıyor telefonumu elime alsam hemen kafasını çevirip bakıyor biri arasa gözü hemen telefonuma gidiyor konuştuktan sonra kimdi diye sürekli soruyor yeter artık gerçekten bıktım arkadaşlarımla görüşemiyorum bile cumartesi günü cafe pastane tarzı biyere gitsek (ayda yılda bir ) ya da parkta otursak dakikada arıyor gel diye 10 dakka bile oturamıyorum bana güvenmiyor biryere çıkamıyorum izin vermiyor çokta bagırıp çağırmak istemiyorum daha çok katı olur diye. Babamda aynı şekilde. ama gerçekten hayattan bezdim sıkıldım artık bazen düşünüyorum yetimhane de olsam daha az sıkıntı çekerdim üzülürdüm annem babam yok diye ama şimdi varda ne oluyor? evden dışarı çıkamıyorum ailenin sahiplenip koruması güzel birşey tabiki ama abartıyorlar ben gece dışarı çıkıp sabaha kadar eve gelmeyim diye izin istemiyorum oglen 2 3 saatligine dışarı bile çıkamıyorum. Birde dinden bahsediyor yalandan iftiradan kendisi yalan söylüyor 24 saatlik gün içinde 2 saat telefon elimde dursa bütün gün o telefon elimden düşmemiş gibi laf söylüyor. Giyinmeme karışıyor lafıma sözüme karışıyor gezmeme karışıyor herşeyime karısıyor bıktım artık beni dinden bile soğuttular artık bişey olsa lafın arasına namazı karıştırıyor yok namaz kılmıyorsun kaç yaşına geldin. Madem yaşımı büyük görüyorsun neden küçük bir kız çocugu gibi davranıyorsun bana. Artık ne yapacagımı şaşırdım gerçekten odamda oturuyorum sadece. Geceler en sevdiğim zaman teleffona karısan yok konuşmama karısan yok enazından yüzlerini görmüyorum. herseferinde ablamı ornek gosteriyor onu dünyanın ucuna göndersem gözüm arkada kalmaz ama seni göndermem diyor. birşey oluunca hep bana söylüyor nazaaaaaar nazaarrrrr diye cırtlak cırtlak bagırıyor ama ablamı çagırırken hazalcım bir bakcanmı annem diyor. napıcam bilmiyorum bir akıl verin nolur.
Ailemden nefret ediyorum?
Cevapla