Eskinin değerini bilmiyormuşum. Her şey kaybedildiğinde anlaşılıyor. Kışın soğuk olduğunda sobaya yaslanmak,sobanın üzerinde kestane pişirmek,soba için kömür taşımak...

Halbuki ben kestane pişirmek dışında sobanın hiçbir getirisini sevmezdim. Sobalı evde yaşamak sanki bir eksiklikti. Şimdi ise o günleri özlüyorum. Sobanın yanında sıcaktan mayıştığım günleri mumla arıyorum.
Şimdi ise geniş bahçemizde özgürce dolaştığım, yakartop oynadığım zamanları özlüyorum.
Müstakil evden rahatsız olurdum. Apartman her zaman konforlu gelirdi. Kaloriferli evde yaşamak büyük bir ayrıcalıkmış gibi; komik.

O sıcak ortamı özlüyorum. Çay meclisimizi :)
Eskiden burun kıvırdığım şeyler bana niye bu kadar güzel geliyor.? İnsan hep memnuniyetsiz mi yoksa? Hep daha fazlasını istiyor ve elde edincede bir boşlukta kalıp geri dönmek istiyor ya da daha kötüsü... Açgözlü olmaya başlıyor. Hep daha fazlanın peşine düşüyor.
Küçüklüğümün esintilerini özledim. Müthiş bir özlem duyuyorum.
Ve son olarak, şimdime özlem duyuyorum. Yarını düşünmediğim,geçmişi özleyip düşünmediğim şimdimi özlüyorum.
Sevgilerle...
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar