Küçükken Korkup Şimdi Sevdiğim Şeyler

#RÜZGAR

Sizi bilmem ama ben küçükken sevmezdim rüzgarı..

Annem hava rüzgarlı derdi ve dışarı çıkmama izin vermezdi. Hem saçlarım bozulurdu. Çıksamda üşürdüm zaten :(

Rüzgarın sesinden de korkardım üstelik. Vuuuuu diye kulak tırmalayan o sesten ürperirdim.

* Şimdi öyle değil.. Seviyorum rüzgarı, esişini, savuruşunu, yüzüme yüzüme vuruşunu..

Yere düşürüp tablo gibi gözükmesini sağladığı dökülen yaprakları, bana hatırlattığı bir çok hissi..

Ve bu şarkıyı;

#YAĞMUR

İlk okul öğretmenim bulutların kavga ettiğini ve çarpışıp ağladıklarını söylemişti.. Yağmur ne zaman yağsa korktuğum yetmezmiş gibi birde gökyüzünde kavga çıktı diye korkardım iyi mi?

Sanırım çocukken hepimiz korkardık rüzgardan, gök gürültüsünden, şimşekten..

Cama vuran yağmurdan.

*Şimdi tam tersi büyüdüm ve seviyorum yağmuru..

Toprak kokusunu, bereketini, sakinliğini..

Dışarıdaysam yüzüme vuran serin damlalarını, kare kare ıslayışını beni, ağladığımı gizleyişini..

Yağmur yağarken denizi izlemeyi..

Sokak lambasının ışığı ile yaptıkları dansı.

Elimde kahvem camdan yağmura bakıp kurduğum hayallerimi.

Seviyorum yağmuru.. Hüznümü huzura çevirişini.. <3

#KARANLIK

Hiç bir çocuk karanlığı sevmez.. / Korkutur karanlık bunu açmaya gerek yok.

* Şimdi ise seviyorum karanlığı..

Acı ile korkunun, mutluluk ile hüzünün birleşimi gibi karanlık.

Yalnızlığımın simgeleştiği yer karanlık.

Susup kendimi dinlediğim, saklı yaralarımı sarmaya çalıştığım..

Hayatla ilgili çok güzel çalışmalar yaptığım sınırsız bir tual karanlık..

#YALNIZLIK

Hiç bir çocuk yalnız kalmayı sevmez ki, yalnız kalmak sıkıcıdır çocuksan.

Hem çocuklar korkar yalnızlıktan. Ben hiç sevmezdim yalnız kalmayı, belkide hiç kalmadığımdan..

Yalnızlık tek başına olmak, bir çocuk için sadece annesizlik demektir..

*Şimdi ise seviyorum yalnızlığı, üstelik bazen kendim bile kendime kalabalık geliyorum..

O kadar kaprissiz ki yalnızlık sevmemek mümkün değil, istersem var istersem yok..

Müzik dinliyorum mesela yalnızken; sanki müzik beni dinliyor..

Yalnızlık en sevdigim...

Kimseye emanet edemeyeceğim tek bencilliğim...

Ve saniyorum tum asklarimdan daha kiymetlim...

Öyle ki, onu kaybetmemek icin verdigim savasi iliskilerimde gosterseydim belki huzur beni de bulurdu

Ama ben "o"nu sectim..