Çocukluk Aşkım ve Hatırladıklarım

İstanbul'da oturuyoruz o zamanlar ümraniye semtindeyim orta okula gidiyorum 5. sınıfa kadar bir okulda okuduk sonra okul baştan yapılacak diye başka okula gittik oradada sınıflar birleşti 6. sınıfa geldik her şey o meleğin gelmesiyle gelişti. Ben o zamanlar çok çirkinim tabii birde sertim yapım gereği birazda şımarığım işte bir çocuktan ne beklersiniz. O ise zayıf, esmer, hafif çekik gözlüydü. Saçlarını hep toplardı birde mavi hırkası vardı biraz büyük gelirdi ona parmak uçlarına kadar gelirdi biraz komik birazda hoş duruyordu.

Dişleri bembeyazdı biliyor musunuz? Gülüşü de dişleri kadar beyazdı. Çok çekingendi ya nasıl diyeyim çok utangaçtı birde ama onu tatlı yapan güzel gösterende buydu. Bir tayfamız vardı o zaman 20 kişiyiz ben içlerinde en gereksiz en saçma en çirkin en hayvan en canım olanıydım galiba zaten her bokada gaza getirip beni yollarlardı camları kırmaya, kavgalara katılmaya falan. Hep köşede otururdum onu daha rahat görebilmek için en köşede tam onun suratını görebilmek için en köşeye otururdum. Oda cam kenarında en önler demeyelimde tam ortalara bir yerlere otururdu.

Ben ona koşamadım biliyor musunuz? Sadece uzaktan bakabildim...

Sadece mahallesine gidip saatlerce bekleyebildim. Sadece camından çıkmasını bekleyebilirdim. Çok aşıktım ya çocuktum hemde bir heycanda vardı içimde çok aşıktım. Ne yağmur ne kar dinlerdim zaten şişkoydum ayağımdaki kapriyle o kar yağışında bizim evin dibindeki fırına gitmek yerine onların mahallesinde ki fırına kadar giderdim sırf onuda görebilmek için ve görüyordumda hiçte üşümüyordum. Ama o bana aşık değildi işte.

Tayfa dediğimiz o ergen topluluğunun başını çeken birine aşıktı hatta sevgililerdi. Sevgilisi başka sınıftaydı onu sadece ben görebiliyordum. Ne kadar mutluydum yağmur falan yağardı mesela onun o yağmuru seyredişi bile aklımda. Hiç beni görmedi. Bana hep dost gözüyle baktı.

Bende ona bir kere seni seviyorum sana aşığım diye bağıramadım çocukça.

Onun gözünde hep serseriydim. Yaz geceleri mahallesinden geçerken kafasını çevirip apartmanına kaçardı kapısının önünden korktuğu için. Bilmiyordu ki ben onun için geçiyordum ordan onun için bekliyordum o mahallede. Sabahları evinden geç çıkardı sınıfada hep geç kalırdı uyanamazdı melek uyuyamazdıda geceleri. Sabah okuldan kaçıp ilk derse girmezdim mahallesinde turlardım sırf geçerken onuda göreyim diye. Geçerdi de bende ilk dersi ekip internet kafeye kaçmış gibi yapardım onunla okula giderdim. Son sınıfındayız artık orta okulun 8. sınıftı işte bu kız ayrıldı çocuktan ben bir yandan çocuğa üzülüyorum bir yandan ayrıldıklarına seviniyorum sonuçta banada kapı açılmıştı ama çocukta bizim tayfadandı kardeşim gibiydi aynı kapta yemek yediğimizi hatırlarım.

Kız masum bir şekilde hayatına devam ediyordu ben de açılacağım günü bekliyordum şiirler falan hazırlıyordum yazılar yazıyordum ona ne diyeceğimi düşünüyordum falan.

Bir gün babamın işlerinin iflas ettiğini ve izmire yeni bir hayata başlayacağımızı duydum. Yıkıldı tabi dünyam ilk aklıma melek geldi.

Çok sinirliydim artık okulda her an birini öldürecek gibi davranıyordum kıza baktıkça köşeme çekilip ağlıyordum. Sonra bu tayfanın başı dediğim çocuk geldi bana meleğin yeni erkek arkadaşını dövmeni istiyorum dedi. Ulan bir daha yıkıldım zaten salya sümüğüm o an koca göbeğimi kaldırdım haberimin olmadığı erkek arkadaşının yanına gitmek için okuldan kaçtım sonra kız öğrenmiş çocuğa söylemiş çocuk bir sürü arkadaş toplamış okulun önüne gelmiş bizim tayfada toplanmış dalacağız. Durdum baktım ortada iki çocuk birbirlerine laf sokuyor kız ise onlara kızıyor kavga etmelerini istemiyor. Yine olayda ismimin geçmediğini benle alakasız olduğunu yine beni kullandıklarını anladım.

Meleği yanıma çağırdım dedim ki "Hadi sen evine git burda kötü şeyler olur ağlamanı istemem" kız da takmadı tabi gülecek gibi oldu bir an bana ne diyorsun ya falan dedi. Aşık olduğum kız, kardeşim dediğim erkek takmıyor beni ama benim ortaya girip bir şey yapmamı bekliyorlar. Durdum durdum sonra gittim o çocuğuda kardeşim dediğim çocuğuda arkadaşlarını da dövdüm. Kız bir baktım ağlıyor. Ben de ağlamaya başladım.

Ben istanbuldan gittiğimde de böyle ağla tamam mı dedim o çocuk yüreğim burkulurken.

Beni hiç sevme, görme, bilme ama arkamdan ağla tamam mı bir gün olsun senin gözünde kendimi bir şey hissedeyim dedim. Sonra çekip gittim. Okula geri döndüğümde herşey olduğu gibi ilerliyor kız yine aynı beni görmüyor diğer çocukları zaten dövmüşüm hiç biri suratıma bakmıyor. Çok aşıktım ama yine ona bakmaktan başka birşey yapamıyordum sadece daha sinirli bakıyordum daha öfkeli. Hayatımda bir kere bir meleğe aşık olmuştum.

Çocukluk aşkı ama hala unutamıyorum arkadaşlar hala kafamın bir köşesinde onun üstesinden 2 ilişki yaşadım birisi çok sürmedi birisi 2 sene sürdü ama oda bitti. Kendimi her boşlukta hissettiğimde nedense o kızın yüzü geliyor aklıma nedense hep onu düşünür oluyorum nedense hala ismini söylediğimde bir kıpırtı oluyor içimde şimdi ne çirkinim ne şişko ne eski ergenliğim var ne başka bişey bende herkes gibi normalim ama yinede görmüyor beni bilmiyor hala belkide unuttu bir kere twitterda denk geldim ordada profilini gizlemiş ama biliyormusunuz o fotoğrafını görünce bir anda herşey boşluğa düştü sanki çocukluğuma geri döndüm.

Bir gülme aldı beni ulan ne günlerdi dedim neden büyüdüm ki dedim hiçte bozmamış gülüşünü melek hiçte bozmamış bakışını onun gülen fotoğrafına baktıkça bende gülüyordum sonra kapadım telefonu kapadım gözlerimi hayal ettim o günleri insan hayatında bir kere aşık olur dedikleri bu galiba şimdi kim için yaparım o delilikleri, çocuklukları, saçmalıkları.

Çocuktun şuydun buydun demeyin arkadaşlar hepimiz çocuk olduk hepimizin çocukluk aşkı oldu ben de böyleydim işte. Bu arada aşık olduğum kızın adı melek değil isminin anlamı bir meleğin ismi ondan melek derdim ona. Aklıma gelen bu kadar paylaşmak istedim az önce aklıma geldi yine bir gülme tuttu. Ama hiç unutmam onun o güzel gülüşünü. Bir gülüşü var kelebek görse ömrü uzar misali ömür uzatırdı harbiden. Okuyan okumayan herkese teşekkür ederim çocukluk hatıralarımdan bir parça işte yazmak istedim kendimi burda daha iyi ifade edebiliyorum. Parça parçadır aklıma ne geliyorsa onu yazdım çok eksiğim var daha burda anlatmadığım ama bir başka bencede belki anlatırım.

Saygırlarımla... Ben en köşe sıradaki şişman çocuk.