Seni bu Dünyada Bırakıp Ölemiyorum

AŞK ACİSİ

Bir yaşam mücadelesidir verdiğimiz buhayatta sonu belirsiz mecul yollarda adım adım ilerleriz bizi bekleyene doğru bir hayalle ayakda kurtulmayı bekleriz Ama kurtulamyiz bırakmaz yakamızı sonu belirsiz bir acı.

BUNCA ACININ İÇİNDE KURTULUŞUMUZU BEKLERİZ

Ağlarız güleriz biz. Bunca acının içinde kurtuluşumuzu bekleriz. Ölümdür deriz bazen. Bazen vurdum duymazlığa sığınırız sağır ederiz kulaklarımızı dışardan gelen seslere. Kör ederiz gözlerimizi ihanete dilsiz kalırız yüreğimizin sözlerine bir suskunluk çöker üzerimize sevginin anlamını unutururlar yüreğimize. Şevkat Sadakat haram olmuşdür bize...

ONU BU DÜNYADA BIRAKIP ÖLEMEZSİN!

Kadere sığınırız önce bir ümitle Kaderin niyedi bellidir ilk yediğimiz darbede Kaç dost satmışdirki bizi ? Kaç sevgili terketmişdir bizi? Saymakla bitmez açılan yaraların izleri. Arkadaşa dosta kapalıdır kulakların. Teselli ederiz sanırlar "Boşver, takma" diyerek.

Ama bilmezler ki sen sağırsın duymazsın. Boşver kelimesi o kadar yersizdir ki senin için. Yüreyin daralır onlar konuştukça susturmak istersin herkezi. Hatırlamamak için kaçmak istersin yabancı ellere. Yağmurlu bir gecede atarsın kendini sokağa. Kafan biraz dertlidir kaç bardak içtiğini saymamışsın.

Boğazındaki düğüm boğar seni nefes alamıyorum sanırsın. Yüreyin iki kaya arasında ezilir acını tarif edecek kelime bulamazsın. Derin bir of çekersin Yüreğinin acısı rüzgara karışır... Köşede oturan iki kişiye takılır gözlerin. Üzerleri yırtık pırtık sarılmışlar birbirlerine soğuktan üşümesinler diye. O an özenirsin o iki sevgiliye.

Evin vardır senin, sıcak yatağın ama sen bu iki kişinin yerinde olmak istersin.

Hiçbirşeyin olmasa da sevdiğin yanında olsun istersin amaaa boştur yine ümitlerin. Bir sizi saplanır yine yüreğine Soğuğu, açlığı paylaşamassin sen kimseyle, şükretmen gerekeceğini düşünmessin bile Sen sevdiğini istersin yanında. Senin istediğin sadece hasretindir o anda isyan edersin kadere kısmete.

Yumruklarsın duvarları içindeki acı dinmeyince. Bir de acılar üst üste binince yollardan geçen arabalara dalar gözlerin. At kendini dersin şu arabaların önlerine Bitsin bu acı. Gözünü kırpmadan yapabiliceğine eminsin. Ölüme saniye kalmıştır ama ama bir sıcaklık doğar üzerine Belki dersin. Belki dersin kendi kendine, belki son kez görürüm onu diye.

Gidemessin ölüme ÖLEMEZSİN Emanetin vardır bu dünyada senin ÖLEMEZSİN ONU BU DÜNYADA BIRAKIP ÖLEMEZSİN ! Ölüm bir nefes kadar yakın olmuş ensende.. Yürekler olsun Gerçekler olsun Sevdaların öyküsü

19 / 02 /16 Yekta Toprak Maral !