Artık Yaşamak İstemiyorsun! Son Kez Beni Dinler Misin?

Biliyorum yaşamın ve hayatın içindekiler seni o kadar çok yordu ki artık nefes dahi almak istemiyorsun. Düşünüyorsun da, "Ben gerçekten kötü bir insan mıyım da bunlar hep başıma geliyor. Neden sevip, güvendiğim insanlar beni bırakıp gidiyor? Neden beni aldatıyorlar? Neden arkamdan bıçaklıyorlar? Neden beni önemseyen ve seven birileri yok?" Son çarem kaldı bu hayata gözlerimi yummak. Gideyim de hem ben hem de insanlar benden kurtulsun!"

Son bir adım kaldı artık hayata gözlerini yummak için girişeceğin son bir adım! Artık ölmek sana aşırı mantıklı geliyor ve yaşadığın psikoloji ile şeytan hadi atla ve bitsin bu oyun diyor. Son kez bak sevdiklerine ve dünyaya. Son kez yaşamını, bu dünyanın kokusunu içine çek! Hazır mısın? Belki de değilsin. Belki de unuttuğun bir şeyler var. Belki de bu Bencem sana bir işaret. Ölmek belki de çözüm değildir? Gel birkaç şey anlatayım sana belki fikrini değiştirebilirim ne dersin? Son kez dinle!

1. Bitsin bu hikaye!

Yaşadığın psikoloji yüzünden şu an sana en mantıklı gelen fikir kendi canına kıymak oluyor. O psikolojideki insan için oldukça mantıklı görünse de aslında bir o kadar mantıksızlık olduğunu söyleyebilirim. "Sen benim ne yaşadığımı biliyor musun da böyle konuşuyorsun? Ben yaşamak istemiyorum. Anlamazsın beni!!!" diye şu an bana çemkiriyorsun. Peki sana bende bu yoldan geçtiğimi söylesem ne derdin? Belki de şu an "Bak sende yaşamışsın. O zaman beni rahat bırak diyorsun!" ama dikkatini çekmek istediğim bir şey var! Fark ettin mi seninle aynı psikoloji yaşadım ama şu an hayattayım ve seninle konuşuyorum. Demek ki bu psikolojiyi yenebilmek de varmış ve bu saçma düşünceden vazgeçedebilirmiş insan! "Peki nasıl olacak bu?" dediğini duyar gibiyim. Gel derinlemesine inceleyim ve sana birkaç madde sunayım dostum.

2. Her ne kadar sevmiyorum desen de!

Şu an bu maddede sana ilk olarak yanlışından bahsedeceğim. Şu an bana kızacaksın ve argo kullanarak "Lan zaten sevdiklerim yüzünden bu durumdayım." diyeceksin ve ekleyeceksin "Ne geveliyorsun bee! Ben biliyordum zaten neden oturup okuduysam" diye kızıyorsun da bana. Peki sana her şeye rağmen seven birilerini olduğunu söylesem ne derdin? Hatta seni sevenler var desem? Dikkatini çektim sanırım. O zaman beni dinle.

"Kimlermiş onlar?" diyorsun. Bende sana ilk olarak bu yeryüzünde ailen olduğunu ve ardından da bu dünyada olmayan ve seni gerçekten çok seven bir Yaratıcın olduğunu söylesem. Sen belki de inancı olmayan birisin ve bana "Ben inanmıyorum ki Yaratıcı'ya. Nolacak şimdi" diyorsun. Sen her ne kadar da kabul etmesen de Onlar seni seviyorlar. İster inan ister inanma. Şu an hayatta sana yaşama fırsatını veren, seni gerçekten sevdiği için bu imtihan dünyasında sana zorluklar verip güçlenmeni isteyen bir Yaratıcı olduğunu bil! Ailenle aran nasıldır bilemem ama Anne başkadır ve Annen seni çok seviyor. Bir düşünsene şu zamana kadar yaşadın ve diğer aile bireylerini geç, Annenle gerçekten bir sevgi anı yaşamadın mı? Dürüst ol! Yaşadın ve her şeye rağmen Annenin yeri farklı olduğunu da bir kabullen. Saçmalamayı bırak da bunların farkında ol da diğer maddeye geçelim.

3. Sensiz onlar!

Belki hala kabul edemedin ve ailemde, sevdiklerimde ve inanmadığım Yaratıcı veya inandığın Allah dahi seni sevmediğini düşünüyorsun. Tamam sana inandıramadım ama şöyle düşünmeni istiyorum. Hazır mısın?

Hayatına son verdiğini düşünelim ve sonraki sürece bakalım.

Artık öldün ve ruhun son yolculuğundan gitmeden önce son kez dünyaya bakıyor ve sana göre sevmediklerini düşündüğün insanların seni uğurlamaya geldiğini görüyorsun. İçlerinde biri dikkatini çekiyor ve onun Annen olduğunu fark ediyorsun. Hani o sevmediğin insanların içine kattığın Annen! Herkesten daha çok bir feryat içinde ve o kadar canı yanıyor ki! Ağlaması onca insanın sesini bastırıyor ve dudaklarından şunlar çıkıyor "Niye gittin guzum! Neden böyle ettin! Neden bırakıp gittin beni! Ben sensiz napacağım!" ve isminle bir feryat çığlığı atıyor. O an yanlış yaptığının farkına varıyorsun ama senin için çok geç artık! Sen artık bu dünyaya ait değilsin ki! Kendini bir hiç uğruna öldürdün ve değmeyecek bir şey için arkanda birçok kişiye acı bıraktın öyle değil mi? Konuşsana o insanlara en başta annene bu acıyı bırakmak hakkın mıydı? Ben sana cevabını vereyim değildi ve bunu hakkın gibi de görme sakın. Kimseyi ama kimseye böyle bir acı bırakman hakkın değil! Bilmiyorum neden canına kıydın ama dikkatini çeksin istiyorum eğer o bir insan içinse şu an seni uğurlamaya dahi gelmediğini de fark ediyorsun! Sahi değer miydi?

4. Bilmediğin yere doğru!

İnançlı biriysen az çok ölüm sonrası neler olacağını tahmin ediyorsundur. İnançlı biri değilsen bilinmezliğe yolculuğa çıktığını ve tıpkı dünyadaki son yolculuğundaki pişman olduğun gibi şimdi de bana ne olacak tedirginliğiyle beklemedesin. Gergin bekleyişin sonunu bilmiyorsun ne kadar korkutucu. O anda artık tek başınasın ve artık yanında birileri yok. Düşüncelerin seninle "Ben yanlış yaptım! Neden böyle yaptım?" diye kendine kızıyorsun. Belki de hayatta iken doğru düşüncen sandığın şeyin yanlış olduğunu düşünmeye başladın.

5. Dur daha yaşıyorsun!

Şu an kendini sorguluyorsun ve okuduktan sonra "Ben ne yapıyorum diyorsun?" Belki de şu an ruhun ürperdi ve gözlerinden yaşlar döküldü. Ben bunları şu an yazarken bizzat yaşadım. Henüz her şey bitmedi sakin ol! Hayattasın ve hayatta olman ne büyük bir nimet değil mi? Aklını başına topla ve hayatta olduğun için şükret ve hayatında bazı şeylerin değişebileceğini gör ve yanlış düşünceni terk et! Hala terk edemedim diyorsan o zaman sana birkaç daha maddem var.

6. Tek sen değilsin!

Bu yeryüzünde sana özel olan bir durum değil bu bil istedim. Senin gibi belki bin belki de milyonlarca kişi her gün bu psikoloji ile savaşıyor. Sen bunu kendine özel olarak düşünüyorsan ve ben gidince her şey çözülecek, hayatımdaki gibi beni umursayacaklar ya ölmek nedir ki? Umursanmam daha önemli diye bir algı içindeysen eğer bil istedim gidişin dönüşü yok! Büyük gafletinin en dibindesin ve söylemek istiyorum umursanmak için hayatına son verdin ya! O insanlar seni 1 hafta veya 4 günde unutacak. Tek ailen bunu uzun süre unutmayacak. En çok da annenin kalbinde bu acı dinmeyecek. Bunları da gözünün önüne almanı isterim.

7. Bu kadar basit insan mısın?

Cidden sana onca emek veren ve senin büyümen için çabalayan ailenin bile, senden umudu varken. Sen bu kadar basit bir insan mısın? Hemen yıkılan ve küçük çocuk gibi ağlayan, zoru görünce kaçan ve bu hayatta en basit nefes almayı bile beceremeyecek kadar aciz biri misin? Düşünmeni istiyorum.

Sanırım cevabın bu ve şu an bunu kendine bağırarak söyle! "Hayır ben basit birisi değilim ve öyle biri de olmadım asla!" Helal be sana!

Sen bu değilsin sadece zor zamanlardan geçiyorsun ama bunları da atlatabilecek güçte bir bireysin. İnan bana bu hayat hep zorluklarla dolu olacak ve bunların üstünden teker teker geleceksin. Bu zorluklar seni güçlendirecek ve bu zorlukları aşınca, hayatta sana bundan daha haz verecek bir duygu yok inan!

Sen bu hayata tek geldin! Bıraksana insanları, seni sevmeyenleri onlar için mi bu değerli hayatını yok edeceksin! Senin kimseye ihtiyacın yok ki sen tek başına bu dünyanın üstesinden kalkabilecek birisin! Ya bıraksana her insan seni sevmek zorunda değil. Her insanı memnun da edemezsin. Sen bu insanlara neden bel bağlıyorsun.

Bir baksana etrafına gerçek hayatında ve sanal hayatında olsun seni önemseyen insanlar var. "Sanal ama" deme illa yanında olmana gerek yok. Sen çabaladıkça da ve zamanla da hayatına seni seven insanlar girecek. Bir gün karşına hayat arkadaşın çıkacak. Bu söylediklerim yalan değil ve bu hayatın gerçekleri. Şimdi kaldır kafanı ve yeniden başla ama düştüm diye vazgeçme! Düşe kalka bu hayatı aşacağız. Daha önünde atacağın onca adım ve yaşanmışlıklar olacak. Elbet her insan gibi hayatında olumsuzluklar olacak ama hayat hep kötü değil, güzel anlar da olacak! Baksana Rabbim sana ne diyor!

Allah hiçbir nefse gücünün yeteceğinden öte yük yüklemez.
Bakara, 286.

Yoksa insan her istediğine elde edeceğini mi sanır.
Necm, 24.

De ki: “Allah şöyle buyurdu: Ey kendi nefisleri aleyhinde haddi aşan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyiniz! Çünkü Allah, bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok affedicidir; merhamet sahibidir.”
Zumer, 53.

Ve zamanı geldiğinde Rabbin sana kalbinden geçeni bağışlayacak ve seni hoşnut kılacak.
Duha, 5.

Hayat bir imtihan dünyası ve yaşadıklarında sınavın ve sende bu sınavı geçebilecek yaştasın ki bunları yaşıyorsun. Hayatın içinde her şey var ve sen bu yolu bitirebilecek bireysin. Kendine güven ve sil artık yüzünden şu umutsuz gözyaşlarını bir nefes al ve şükret. Artık bu fikrinden çık ve hayata başka gözle bak. Araştırıp yeni şeyler öğren. İnan bana acılar da, yaşanmışlıklar da hayatına bir şeyler katması dışında seni biraz daha güçlü yapacak etken olduğunu da unutma!

Şimdi sana soruyorum. Bir daha düşün!