2 aylık evliyim, eşim şiddet uyguluyor ve psikolojik olarak çöktüm, boşanmalı mıyım yoksa biraz daha sabretmeli miyim?

Biz 1 sene sevgili kaldıktan sonra evlendik, eşim asker, ben çalışmıyorum. 32 yaşında kendisi, ben 24 yaşındayım. Çok zor düzenimizi kurduk, nişanlıyken de kavga ederdik. Ailem isteksiz verdi, ben istiyorum diye çok tartıştığımız için. Evlenince geçer desem de daha kötü oldu her şey, her şeyi sorum ediyor benden, hiç memnun değil, erkek gibi hissettirmiyormuşum, kadınlığımdan vuruyor hep. Bize gidiyoruz, annen öyle dedi, laf soktu diyor, cevap vermedin diye tutturuyor, rahatsız oluyorum diyor, muhabbet bile edemiyoruz. Bir kavga ettik mi günlerce küs oluyoruz. 2 aydır evliyiz, 15 gündür falan aynı evdeyiz ama olmuyor, anlaşamıyoruz. Bana vurdu, ben de sinirlendim, elime ne gelirse attım, bana durduk yere vuramazsın diyerek ısırdım, her tarafını morarttım, beni dövüyorsun diyor şimdi de, bu hale o getirdi beni, cinnet geçirdim artık. Burada yalnız bıraktı beni resmen, muhabbet edemiyoruz, kavga ediyoruz, annesine anlatıyor hemen. Bir arkadaşım yok, başka memlekete geldim onun için, bir tek o var ama o da konuşmuyor güzel benimle, sürekli şikayetçi. Ailesi de aynı bok, kendisi de aynı bok deyip duruyor. Aileme anlattım, tartışıyorlardı neredeyse babamla, artık kimse kimseyi de sevmiyor, sürekli laf dalaşı yapıyor benimle. Nasıl kadınsın deyip duruyor, sonra küsüyorum, beni geçirmiyorsun işe giderken, hadi oradan, git bu evden diyor. Artık ne yapacağımı, nasıl davranacağımı şaşırdım. Her şeyi yapıyorum senin için diyor, tamam yapıyor ama ben de yapıyorum. Eve geldi mi hep "Öyle dedin, böyle yaptın" deyip muhabbet etmiyor benimle. Bir gün iyiysek üç gün kötüyüz, bunalıma giriyorum. Geçen bize gittik, "Annen böyle dedi" diye tutturdu, ne dedi aşkım, seni rahatsız edecek dedim, "Kızıma iyi bak" demiş diye bir tokat attı bana. Cevap verecekmişim, "Anneme kocam çok iyi bakıyor bana" diyecekmişim, ne dedi diye sormayacakmışım, "Sen haklısın kocam" diyecekmişim. Sormak bile suç, cinnet geçirtti artık bana. Sonra ben suçlu oldum yine, eve gelip gidip söyleniyor, çeki düzen ver kendine deyip duruyor. Ailem sonuna kadar arkamda, alırız kızımızı dediler, böyle ömür boyu çekilmez diyor. Oysa ben şefkat görmek istiyorum, sevilmek istiyorum, sıcaklık istiyorum ama yok, yokk. Çok kötüyüm, severek evlendim ama istemiyorum artık, yapamıyorum.