Travmatik çocukluk sonrası ilk aşk beni mahvetti, aldatıldım ve unutamıyorum, ne yapmalıyım?

Ben 18 yaşıma kadar hep erkeklerden uzak durdum, kötü bir babam vardı, çok kötü şiddet ve istismarla geçen bir çocukluğum oldu. Bu yüzden kimseye güvenemedim, herkes çok güzelsin, nasıl sevgilin olmuyor derdi, bende bir problem olduğunu düşünürlerdi. Erkeklerle arkadaşlık dahi kurmazdım. Sonra bir gün karşıma biri çıktı, nasıl oldu bilmiyorum, hiçbir ortak noktamız olmamasına rağmen aşırı iyi anlaşıyorduk, konuşmaya başladığımızda saatlerce susmazdık, sadece dümdüz sohbet ederdik ve bu sohbet bana o kadar iyi gelirdi ki hep şakalar yapar, güldürürdü beni. Ne kadar üzgün olursam olayım, onun yanında huzur bulurdum, teni sıcacıktı, bir sarılmasıyla ısıtırdı beni, gülümsemesi, gülümserken kırışan alnı, bakışları, her şeyi aklımda. Zamanla deli gibi aşık oldum, öyle aşık oldum ki bambaşka birine dönüştüm, çiçek açtım sanki, ağzım 2 karış açık sırıtarak gezmeye, her şeyden zevk almaya, herkesle sohbet edip saçma saçma şakalar yapmaya başladım, o kadar güzeldi ki masal gibiydi. Ama sonra kavgalar başladı, beni elde ettikten sonra bana sahip olduğunu düşünmeye başladı, her hareketime karıştı, attığım adıma, aldığım nefese kadar sürekli kavga etmeye başladık, öyle büyük kavgalar ediyorduk ki ama buna rağmen kopamıyorduk. Sonra bir gün aldatıldığımı öğrendim, dünyam başıma yıkıldı, 4 tane kızla birden aldatmıştı beni, o gün sabahı zor ettim, sabaha kadar kustum, ağlayamadım, sadece deli gibi midem bulandı, 5 6 defa kusup durdum. Sabah oldu, ona mesaj attım ve bir anda beni her yerden engelledi, delirdim resmen, ben açıklama beklerken o beni engellemişti. Dayanamadım, öfkemle birlikte babasına yazdım, oğlunun nasıl biri olduğunu görsün istedim ama daha kötü oldu, deli gibi öfkelendi, beni arayıp küfürler etti. Bu olaydan sonra 3 ay konuşmadık, herkese onu sildim dedim ama silemedim. Sonra bir gün geri döndü, öyle bir sarıldı ki, öyle ısıttı ki vücudumu, her şeyi unuttum sanki, sonrasında barıştık ama hiç eskisi gibi olamadık, sürekli kavgalar, sürekli ayrılıp barışmalar, kendimize zarar veriyorduk ama kopamıyorduk da. Şu an onsuz kaçıncı ayım bilmiyorum, ona dönmemem gerektiğini biliyorum ama unutamıyorum, rüyalarıma giriyor, aklımdan çıkmıyor, neyini sevdim bilmiyorum ama kokusunu öyle özlüyorum ki, ne yapacağım bilmiyorum, bitsin, unutayım artık.