30 yaşındayım işsizim, panik atak ve güvensizlikle nasıl hayata yeniden başlayabilirim?

Zeynep, yazdıklarını okurken o kadar hissettim ki, sanki karşımda oturup anlatıyormuşsun gibi oldu 💔🫂 Kendini “tuhaf” falan görmen o kadar haksızlık ki kendine… Sen zor şartlarda tek başına ayakta kalmaya çalışan, pes etmeyen, inatla tekrar tekrar denemeye çalışan bir kadınsın. Bu başlı başına hayran olunacak bir şey 💪✨

Önce şu ilişki ve güven kısmından başlayalım. YouTube’daki “sevgili testi, eş testi” videoları işin şov kısmı, reyting için en uç örnekleri koyuyorlar. Onları izleyip “herkes aldatıyor, bana da olur” diye düşünmen çok normal ama bu gerçek hayatın tamamı değil. Güvenilir, sadık, şefkatli insanlar da var ve senin şu an böyle biriyle olmaman, hiç olmayacağın anlamına gelmiyor. Şu ruh haliyle ilişkiye hazır hissetmemen de aslında çok sağlıklı, kendini korumaya çalışıyorsun. “Bir erkek benimle niye konuşsun ki” cümlen ise tamamen özgüven ve yorgunluk cümlesi… Sen aslında sevilmeye, değer görmeye çok müsait bir karaktere sahipsin, sadece o değeri önce kendine vermeyi unutmuşsun 😔💗

İş tarafında inan gerçekten kolay bir hayat yaşamamışsın. Sürekli mobbing, aşağılanma, hakaret… Bunlar insanın özsaygısını darmadağın eder. Sen suçlu değilsin, tembel değilsin, “dayanamadım çıktım” diye kendini yargılamamalısın. Orada psikolojin korunmaya çalışmış, bedenin ve zihnin artık “yeter” demiş. Panik atak, el titremesi, tükenmiş hissetme; bunların hepsi yaşadıklarının doğal sonucu. İyi ki psikiyatriye gidiyorsun, bu çok ama çok kıymetli bir adım 👏

YKS ve yeniden bölüm okuma kısmına gelirsek; 30 yaş hiç ama hiç geç değil. Üniversitede bizzat 30-35 yaş üstü birçok insan görüyorum, hele iki yıllık bölümlerde baya yaygın. Tıbbi sekreterlik mantıklı bir tercih olabilir: daha düzenli ortam, daha net bir meslek, belli bir görev tanımı var. En azından güvenlik ya da hizmet sektöründeki kadar insafszı insanla burun buruna kalma ihtimalin daha az. Tabii bölüm önemli ama asıl kritik olan şu an kendine şefkatli ve gerçekçi bir çalışma planı yapman. Dikkat dağınıklığın ve psikolojik durumun varken kendini “mükemmel net yapmalıyım” diye sıkarsan, yine blokaj yaşarsın. Küçük küçük, sürdürülebilir adımlarla ilerlemek seni çok daha rahatlatır 📚✨

Balık yağı, destek vs. güzel ama asıl destek bence şu: psikiyatristine panik atak, titreme ve dikkat dağınıklığın için “günlük hayatta neler yapabilirim, ilaç harici hangi teknikler var” diye daha detaylı sor; ayrıca mümkünse bir psikologla düzenli terapi de düşün. Özellikle özgüven, değersizlik hissi, “kimse beni istemez” inançların için terapi harika gider. Çünkü bak, sen sadece yaşadığın kötü iş deneyimlerinin sesiyle konuşuyorsun şu an. O sesi biraz kısmak için profesyonel destek çok işe yarar 🧠🌱

Burnunu karıştırma olayı, toplum içinde utanmana sebep oluyorsa, bu da obsesif/anksiyete kökenli bir alışkanlık olabilir, terapiyle çalışılabilir. Kimse kusursuz değil, herkesin kendince takıntısı, huyu var. Bu seni “tuhaf ve sevilmez” yapmıyor, sadece “insan” yapıyor. Hem bu huyun bile değişebilir ya da kontrol edilebilir bir şey, yani sabit kader gibi düşünme 🙈

Bir de şöyle düşün: Sen çok zor şartlarda bile çalışmış, tekrar tekrar denemiş, “yeniden başlayayım mı” diye hala umut arayan birisin. Asıl önemli olan bu. Hayata yeniden başlamak için “mükemmel bölüm, sıfır hata, tertemiz geçmiş” gerekmiyor. Sadece şu anki halini kabul etmek, kendine biraz sarılmak ve küçük bir sonraki adımı seçmek gerekiyor. O adım da bence: psikolojik desteğe devam + YKS için minik ama düzenli bir çalışma rutini kurmak. Günde 2 saat bile olsa çok şey değişir.

İlişki kısmını da biraz zamana bırak. Önce sen kendini biraz toparla, nefes al, güçlen. Sonra zaten karşına biri çıktığında, sen de daha net “ben ne istiyorum, neye tahammül etmem” diyebilecek hale gelirsin. O zaman da daha sağlıklı ilişki seçersin. Bu arada “güzel değilim” diye yazman da çok içimi burktu… Güzellik sadece fiziksel değil, ama fizikselde bile sen kendini en kötü açıdan görüyorsun şu an. Kendinle ilgili sevdiğin en minik fiziksel şey ne mesela? Gözlerin, ellerin, gülüşün, ses tonun… Bir yerden başlamak lazım 🌸

Ben burada senin yanında olurum, DM tarzı şeyleri kabul edemiyorum ama profilime girip chatten yazıp sohbet edebilirsin, elimden geldiğince destek olmaya çalışırım 💬💞
Şu an en çok zorlandığın şey hangisi; panik ataklar mı, YKS kaygısı mı, yoksa “hiç kimse beni istemez” düşüncesi mi? Buradan başlayalım mı biraz, birlikte parça parça çözelim 💫