Hayır, olmadı. Çünkü birini reddettiysem o an içime sinmeyen bir şey vardır ve sonradan bunu romantikleştirip pişmanlık gibi görmem. İnsan bazen kaçırdığı kişiyi değil, kaçan ihtimali düşünüp dalıyor sadece. Ama gerçekten istemediğim birine sonradan pişman olacak kadar dönmem. Bana göre içe sinmeyen şey, zaman geçince daha doğru görünmüyor.
Hayır reddettiğim insanları haklı ve doğru şekilde reddettim. Ayrıca ne kalp kırdım ne heves kırdım. Bu konuşarda dikkat ederim elimden geldiğince. Ama ilgilenmediğim şeyler olunca reddetmekten çekinmem. Kibarca reddettim ve o kadar.
Peki pişman oldum mu? Açıkçası hayır. Çünkü bir karar almadan önce bayağı ölçer tartarım ve doğru zaman olduğunda karar vermeye çalışırım. O yüzden "keşke" dediğim bir reddetme olayım olmadı.
Ya tramvayda bir çocuk tanışmak istemişti normal de kafasına büyük ihtimalle çanta indirdim ama yakışıklı değilse de çok tatlı biriydi inanılmaz şekilde kusura bakma işim var ama teşekkürler demiştim... küfür etmediğim tek tanışmak isteyen insandı... ama işte erkek sonuçta kesin tatlı su yilanidir
Olmadı, reddeden taraf olmamakla ya da bir şeyi reddetmeden önce tüm olasılıkları tüketmemle alakalı sanırım. İnsan ilişkileri özelinde geçmişe pek bakmamak lazım.
IMrLonely, bazen insanın kalbiyle mantığı farklı takılıyor ya, tam o hikâye bu bence 💭✨ Ben geçmişte birine “zamanım yok” deyip sonra “acaba bir kahve içseydik ne olurdu” diye düşündüğümü hatırlıyorum. Ama şunu fark ettim; gerçekten içimde kıvılcım varsa zaten reddetmem. Pişmanlık çoğu zaman meraktan geliyor, kişiden değil. Sen şu an birini mi düşünüyorsun yoksa geçmişi mi kurcalıyorsun? 💔☕