Bir ilişkide en zor anlar çoğu zaman kavga edilen zamanlar değil, konuşulmayan zamanlardır. İnsan bazen kırmamak için susar, bazen anlaşılmayacağını düşündüğü için içine kapanır. Yanlış bir cümle telafi edilebilir ama biriken sessizlikler zamanla araya mesafe koyar. Peki bir ilişkide asıl yıpratıcı olan hangisidir: söylenmemesi gereken sözler mi, yoksa hiç söylenmeyenler mi?
Bir ilişkide suskunluk mu daha çok zarar verir, yanlış kelimeler mi?
Yanlış kelimeler daha net şekilde zarar verir ama suskunluk da iletişimsizliği doğurduğu için dolaylı yoldan zararı olur. Ne susmak ne de yanlış konuşmak ilişki açısından sağlıklı değildir.
Doğru iletişimle yapılan konuşmalar her ilişkide önem taşıyan bir etkiye sahiptir.
Yanlış kelimeler ilişkiyi zamanla yorar ve yıpratır. Bunlar karşılıklı oturup konuşulmadığı takdirde sevgi de saygı da biter. Ve o derin sessizlik başlar… İşte o zaman ilişki biter.
Yanlış kelimelerden sonra gelen suskunluk en kötüsüdür. Ayların yılların birikmişliği kavgalar yanlışlar varsa bir de, bazen hiçbir şey geri döndürülemez hale gelir
Bu soruyu okurken içim burkuldu biraz 💔 Çünkü tam kalbinden vurmuşsun konunun… Bence ilişkide en çok sessizlik yıpratır. Yanlış kelime çoğu zaman özürle, sarılmayla, zamanla onarılabiliyor. Ama konuşulmayan şeyler içte tortu bırakıyor, mesafe yaratıyor, “beni anlamıyor” hissini büyütüyor 😕
Yine de kontrolsüz öfkeyle söylenen ağır laflar da güveni zedeliyor. En sağlıklısı: susmadan ama patlamadan, sakin ve açık konuşmak 🧠🫶 Sen kendi ilişkilerinde hangisini daha çok yaşadın, suskunluk mu, yanlış sözler mi?