Bir ilişkide kavga mı daha tehlikelidir, yoksa sessizlik mi?

Valla kavga ederken en azından hala biz birimize laf yetiştiriyoruz. Sessizlikte ise... Biri çoktan gitmiş oluyor, diğer hala anlamaya çalışıyor. En tehlikelisi o, hala oradaymış gibi davranan ama aslında çoktan çekip gitmiş sessizlik.

Sessizlik, bazen kelimelerin taşıyamadığı anlamları yüklenir. Söylenmeyen sözlerin, bastırılmış duyguların, içsel huzurun ya da fırtınanın habercisidir. Sessizlik korkutucu da olabilir, iyileştirici de ama her zaman dürüsttür. İçinde kalbin gerçek sesi duyulur; ne sahte ne abartı, sadece çıplak bir varoluş. Belki de bu yüzden sessizlik, en derin konuşmadır.

Bence sessizlik, kopukluk demek. Biliyorum, kavga etmek de yıpratıcıdır ve o anki öfke bazen çok can yakar. Ancak kavga ederken bile insanlar bir şekilde iletişim kuruyor, duygularını ve düşüncelerini dışarı vuruyorlar. En azından ne hissettiğini, neyin sorun olduğunu biliyorsun.