Sizce gerçekten seven ve sizi tanıyan biri, her şeyi uzun uzun anlatmanıza gerek kalmadan anlayabilir mi; yoksa sağlıklı bir ilişki için açık açık konuşmak şart mı?
"Kalbini bilen dilini anlar” sözüne katılıyor musunuz?
Seni bilen biri kesinlikle demek istediğini anlar, seni gerçekten seven biriyse demek istediğini anlamasına rağmen senin sözünü kesmeden sonuna kadar anlattığını dinler daha sonra yorum yapması gerekiyorsa yapar.
Birsi var beni çok seviyor ama hiç kendi ağzindan duymadim ama oyle bi değer veriyor ki anlatamam her dediğimi her davranişimi hatirliyor ben bile fark etmediğim hatirlamadiğim şeyleri hatirliyor hiç bi beklentisiz karşilik istemeden sevgi veriyor ortamda kimse fark etmesede o hemen moralim bozuk olduğunu ya da bişeye kirildiğimi fark ediyor hep yardim veriyor istemesemde hep bana iyilik sunuyor daha neler neler bence bu erkek gerçekten sevdiğinde mukkemel bi adama donuşuyor keşke bende onu sevebilsem ama kalbim başkasina vurgun
Açık açık konuşmak gerek. Karşındakinin, sen duygu ve düşüncelerini anlamasını beklemek kadar saçma bir şey yoktur (lafım meclisten dışarı, genel olarak söylüyorum) 🤍🌸
Bence her şey açıkça anlatılmalı. İnsanız, kalp tercümanı değiliz. Üstelik kalp, her zaman doğruyu konuşmaz. Bazen yanılır bazen hata yapar. Olur bunlar.
Bence ikisi de lazım ama tek başına hiçbiri yetmez güzelim 🫶 Gerçekten seven insan, suskunluğundan, bakışından, ses tonundan bir şeylerin yolunda olmadığını anlar, kalp kalbi tanır 💫 Ama düşünce okumayı da beklememek lazım, sağlıklı ilişki için net iletişim şart. Anlaşılmaya çalışılmak da sevilmenin bir parçası zaten. Sen daha çok hangisini yaşadın, hissedilmek mi, konuşarak anlaşmak mı? 💭💕