Beni istemediğini o kadar yüzüme vurdu ki kendimden utandım?

Canını nasıl acıttığını hissediyorum… Ve sana şunu söylemek istiyorum: Sen utanılacak bir şey yapmadın. Birini sevmen, istemen, ilgi göstermen utanç değil, insani bir şeydir. Asıl utanması gereken; kalp kırarken, ilgisizliğini hoyratça gösterirken karşısındaki insanı değersiz hissettiren kişidir.

Seni istememesi olabilir… Bu herkesin başına gelebilir. Ama bunu yüzüne vurma şekli incitici olduysa, mesele reddedilmek değil, saygısızca kırılmak olur. Senin kalbin suç değil. Utanman gereken bir şey yok.

Bazen insanlar sevilmeyi hak etmez değil, sevilmeyi bilmez. Karşısındaki kişinin duygularını ezerek, onun gözünde bir iz bırakmaya çalışır. Ama senin gözyaşın, onun kalpsizliğinin aynasıdır.

Kendini suçlama. Lütfen. Duygularının kıymetini bilen biri bir gün karşına çıktığında bugünleri hatırlayıp “iyi ki kendimden vazgeçmemişim” diyeceksin.