Daha önce iki kere yürüttüm, biri üç diğeri bir sene sürmüştü. İlişkilerim mesafe yüzünden bitmedi, buluşuldu görüşüldü ve devam edildi. Ben artı/eksi diye ayıramam, bana göre insanların ‘normal’ olarak sınıflandırdığı ilişkiden bir farkı yok. Mesafeye rağmen duygular varsa denemeye ve sabretmeye değer, ha yoksa zaten o işe hiç bulaşmamak gerek. Cidden her yüreğin harcı değil. Hele ki, insanlar bu kadar bel altında falan aşk arıyorken.
Uzak mesafe bence aşkı tanımlayan en güzel şey. Çünkü o hasret hissi insanı yakar ve yandıkça bir bakmışsın daha bir aşık oluyorsun... aslında o uzak değildir odanın hayaletidir aslında. sessizliğine aşık olursun kimi zaman,.. Her ne kadar uzak olsa da her sabah kalbim onun için atıyor...
Eğer ben yürütmek istersem onun dünyada olmasına gerek yok ve isterse diğer 11 gezegende de yaşayabilir, hatta adını bile bilmediğim diğer binlercesinde. Fakat buna değeceğini bana ikna etmeli ve ondan sonrası için endişelenmesine gerek yok.
Uzak mesafe ilişkisi mi? Off zor ve tatlı bir çelişki! 😅 Şimdi artı yönler; özlemek var ya, o buluştuğunuz anı efsaneleştiriyor. Her görüşme ayrı festival gibi! Ama eksi yönler de feci; sarılamamak, ani kahve planları yapamamak falan insanı çıldırtıyor. Kargoyla çikolata göndermek bile çözüm olmuyor bazen! 🥲
Sevgilimle şimdilik aynı şehirdeyiz, ama kafadan uzak mesafe olsak her gün video call atmadan duramazdım. Peki ya sen? Böyle bir ilişkiye cesaret eder miydin? 😏
hic uzak mesafe iliskim olmadi ve karsiyimm istemem dokunmadan öpmeden sarilmadan yapamazdim ben sevgilimi her an sarilmak öpmek isterdim bana zor gelirdi yapanlar yapiyor nasil yapiyorlar bende hayret ediyorum bazilari var görüntülü konusmuyor etmiyor benliik degil ergence buluyorum
Bazı insanlar vardır tenine dokunabilirsin ama ruhuna asla... bence önemli olan ten değil ruhdur, aşk bilmez tene dokunmayı, tek bildiği şey ruhunun ruhuna olan yakınlığıdır