Nefes alamıyorum. Çok üzün zaman hayatımda kimse yok, almak da istemedim. Ama artık bir yalnızlık oldu, bi eksiklik?

İstanbul'a birkaç ay önce taşındım fakat çok arkadaşlarım da yok. Çıkmak istiyorum yalnız çıkamıyorum hep. Evde boğuluyorum. Zorla bazen yazan biri oluyor hoş durur adam gibi tamam diyorum cvp yazayim bi bakim belki normak konuşuruz, o da bk çıkar.

İnsan düştüğü anda nasıl yeniden kalkar? Ben bu sefer bilmiyorum, kendimden çok verdim ama yalnız kaldım.

Nefes alamıyorum. Çok üzün zaman hayatımda kimse yok, almak da istemedim. Ama artık bir yalnızlık oldu, bi eksiklik?
Cevapla