Kendimi çok yalnız hissediyorum. Hatta yalnızım kendime ait hayatım hiç olmadı. Çaresi yok mu?

25 yaşındayım bu yaşıma kadar ne aqua parkın a'sını bilmem.. ne şehir şehir gezdim ne arkadaşlarım ile buluşup güzel bir yerde yemek yedim, işimi bile yapamıyorum mesleğimi ailem seçtirdi. Kendime bakamıyorum çünkü param yok. Ne zaman dışarı gitmek istesem para muhabbeti olmasından sıkıldım. Beni kafese hapsetmişler ve kafese arada su ve yemek uzatıyorlar gibi hissediyorum... Arkadaşım kalmadı ne zaman kötü hissetsem yardım istesem geri dönüş alamıyorum. Hayatımdan çoğu insanı silmek zorunda kaldım. İnsanların hayatına bakıyorum gezmişler kendilerine bakıyorlar işleri de var ama bu kader bir bana mı böyle? Sıkışıp kaldım kurtulamıyorum. Hayatımdaki insan beni istediği şekle sokmaya çalışır, ailem istediği gibi yönetir ben kendimi hiç bulamıyorum bulmak istiyorum ama yok! Erkek arkadaşım cahilmişim gibi davranıyor bazen onun yanında kendimi fazlasıyla eksik hissediyorum. Ben ne yapacağım?