Olmaması gerek bir şey oldu ve ben yalnızlığa alıştım.. Hayatıma kimseyi almaya hevesim yok. Böyle bir durum yaşayan oldu mu?

Öncelikle belirtmek isterim ki yalnızlık bence insanlara bir lütuf fakat kimse bunun farkın da değil. Çünkü bana göre insan hayatına dair en net kararları yalnızken verir, karşında ki engeller ile tam anlamı ile nasıl mücadele edeceğini yalnızken öğrenir bu yüzden bu kadar da kötü bakmamak gerekir bu olaya. İkinci olarakta geçmişimize sığınarak yaşadığımız sürece bunun beraberin de geleceğimizi de etkileyeceğini düşündüğümüz birtakım yakınlara sahip oluruz, ben eminin ki her insan hayatımın belli bir dönemin de böyle bir sınavdan geçiyor. O yüzden hayatına alacağın insanları ne kadar ince eleyip sık dokursan korktuğun şeyleri yaşamaya o kadar uzak olursun derim. Tüm yaşantımızın bir sınav olduğu bu hayat dediğimiz yol da bazen canımız yanacak bazen ağlayacağız ki tecrübe edinelim. Son olarakta her şey olması gerektiği gibi olur, sadece faaliyete geçeceği güne kadar biz öyle olmadığını düşünürüz. Teşekkür ederim 😊

Bir ara öyleydim 1.5 yıl sürdü ama sonra dedim ki boş ver kendine gel ve eğlenmene bak. Ondan sonra zaten olanlar oldu çok 😅