Kızlara karşı kendimi hep geri planda tutuyorum?

Merhaba selamlar İlk olarak hızlıca kendimden bahsedeyim. Boyum 169 , 67 kilo, fizik olarak fit , tip olarak 6-7/10 lik, 22 yaşında birisiyim. İş hayatım yoğun geçmesinden kaynaklı fazla sosyalleşemedim ve buna bağlı olarak şu anda da özel hayat konusunda bunun sıkıntısını yaşıyorum. Genel olarak bahsetmek istediğim konu : karşı taraftan bir işaret bile gelse kendimi geri planda tutuyor yanlış anlaşılabilirim diye adım atmıyorum. (Aslında özgüven sorunu gibi gözükse olay bana göre bu değil çünkü korkan bir insan değilim.) Yani ne kaybedebilirim düşüncesindeyim az çok ama burada beni düşündüren kısım belki ben işareti yanlış anladım da böyle bir adım attığım taktirde karşı taraf kötü bir amaçla yaklaştığımı sanıp halihazırda olan aradaki samimiyeti de bozabilir düşüncesinden kaynaklı olarak ( biraz da böyle bir şey yaşandığı taktirde , içimden gelen “ne uğraşacağım ya” düşüncesi. Basit bir örnek vermek gerekirse: Bugün akşam bir arkadaşımla köpeğimi gezdirmeye çıkarttığımda bir kahveciye oturduk ve de yan masamızda 3 lü bir kız grubu vardı. İçlerinden biriyle ilk göz göze geldik ve de kız çok güzel gelmişti bana. Ardından biz oturduktan 5 dakika kadar sonra bu kız hiç korkmadan ( çünkü köpeğim iri ve korkutucu suratlı bir cins) çocuk gibi sevmeye başladı. İşte öyle bir iki kısa konuşma falan filan ara ara baktık birbirimize sonra tekrardan kendi yerine geçti. Aradan biraz zaman geçti ve kalkacaklarken kız arkasını döndü ve bakıştık 2 - 3 saniye. Sonra “ben bir daha seveyim şunu” dedi ve tekrardan geldi. O anda nedense köpeğim ani bir hareket yaptı ( yüksek ihtimalle yatıyor olmasından veya kızın elindeki sigara dumanında rahatsız oldu :D) ve kısa bir korkulu an yaşandı. Güldük geçtik işte tuttum ben geldi sevdi , tatlı tatlı iltifatlar ederek sevmeye devam etti. Sonra da gittiler zaten. Yanımdaki arkadaşım bu olaydan sonra neden instagramını falan istemedin diye kızdı biraz işaret gelmişti tarzı. Anlattım ona da direk sadece kısa bir samimiyetti olayı gözümde büyüterek ona böyle bir teklifte bulunmak istemediğimi ( ama içimden o an boyunca nasıl muhabbet kurabilirim diye içim içimi yedi) İşte biz de biraz zaman sonra kalktık falan ama hep düşündüm eve geri gelesiye kadar ne diyebilirdim? Neden hep bu şekilde duraksıyorum? Gibi gibi (hatta sonradan aklıma bir çok mantıklı yol bile geldi :D (örnek: işte biz haftada 2 3 kez bu civarlarda yürüyoruz istersen sen de gel hem de tysonla aranı düzeltirsin falan gibi :) (Tyson oğluşunun ismi :D)) Ama iş işten geçmişti ve belki de biz bir daha karşılaşmayacağız. Bu olay gibi çok başıma geliyor ve hep aynı sorunu yaşıyorum. Bu yüzden artık ben bu şekilde davranarak hata mı yapıyorum diye düşünmeye başladım. Düşüncelerinizi merakla bekliyorum. Teşekkürler