Nişanlıyım ama kafamı karıştıran biri var. Ne yapmalıyım?

Kendime kızıyorum, icinde bulundugum durumdan da hosnut degilim ama duygularima engel olamiyorum. Kpss ye hazirlaniyorum, kutuphaneye çalışmaya gidiyorum.

Ama sorun şu ki. Kutuphane de ilk baslarda farketmedigim ama sonradan bana sık sık baktigini farkettigim hoş bir cocuk vardı. Bir sure bakti bana. Bende bakismak icin degil, bana bakiyor mu diye bakiyordum.

Biraz gozlerin ustumde olmasi beni rahatsiz eder. Bir iş yapamam boyle durumda. Calisirken falan da dikkatimi dağıtıyordu acaba bakiyor mu diye. Onun görüş alanindan cikmak icin birkac defa yerimi degistirmisligim oldu ya da rahatsiz olup calisamiyorum boyle deyip eve gittigim oldu.

Normalde her gun kutuphaneye giderim, aksama kadar dururum. bir ara 5-6 gun kadar gitmedim evde çalıştım. Bayramdan önce gittim. Bayram zamani gelemem zaten diye. Gittim etrafa bakindim kendisi yoktu iyi dedim rahatca çalışabilirim.(genelde zaten benden sonra geliyor)

Yaniniz boşsa oturabilir miyim diye bir ses geldi. Baktim o cocuk. Bir sey demedim geldi oturdu. Merhaba dedi ismini söyledi. Bende soyledim. Alanimi sordu, bende onunkini sordum derken tanıştık öyle. Sonra ikimizde sessizce dersimize calistik.

Biraz calistiktan sonra bir kahve ikram edebilir miyim dedi. Yok dedim. Lütfen, istersen kantine gidelim biraz kafamiz dagilir saatlerdir calisiyoruz, kapinin onune cikip temiz hava da alabiliriz dedi. Ben biraz daha devam edecegim dedim. Onunla basbasa kantine gitmeyi, disari cikmayi uygun bulmadim.

Ama kahveyi almis yanima getirdi seninle icmek istedim dedi. Kahveyi ictikten sonra kalkmaya karar verdim biraz gerildim cunku. Gelip benimle tanismasi olsun, haftalardir uzaktan bakan birinin gelip bu kadar yakinimda olmasi falan olsun gerildim biraz.

Normal vaktimden erken cikmaya karar verdim. Ben gidiyorum iyi calismalar dedim. Neden normalde saatlerce burada duruyorsun,5-6 gundur de yoksun gelmedin dedi. Beni baya takip etmissin anlasilan dedim. Bu cevabıma bir sey demedi. Tekrardan erken çıkıyorsun dedi.

Nişanlım bekliyor dedim. Yuzugumu belki görmüştür ama bir de ben soyleyeyim dedim. Belki uzaklaşır vs diye.(Gunumuzdeki erkekleri yuzuk, nisanlim var demek bile durdurmuyor ama neyse). biraz nisanlimla ilgili sorular sordu ayaküstü. Ne okudu, meslegini yapiyor mu, ne zaman nisanlandiniz, evlilik ne zaman gibi sorular sordu. Kisaca cevap verdim ayrıldım yanindan.

Ama birkac gundur nedense onu düşünüyorum. Itiraf etmem gerekirse biraz etkilendim sanirim. Özgüveni, konusmasi, ses tonu, bana davranislari, bakışı etkiledi sanırım yalan yok. Yakisikli da biri. Kendimi kötü de hissediyorum bir yandan.

Bir yandan da daha gelir mi acaba, kutuphane de onu görür muyum, yanima gelir mi yine diye de dusunuyorum. Sonra elin adamıyla ne işin var, bu yuzugu bosuna mi taktin diyorum. Cok karışığım. Kendi nisanlima bile boyle hissetmedim dogruyu soylemek gerekirse.