Hiçbir yere sığmadığın ve hiçbir yere ait hissedemediğin o dönem size de böyle oldu mu?

Çok değil, daha birkaç yıl öncesinde böyle bir dönemden geçtim işte. Hiçbir yere sığamamak… Kimseye kendini anlatamamak… Bütün sevdiklerin yanındayken bile içten içe yapayalnız hissetmek… O kadar ağır, o kadar yorucu bir şey ki anlatamam. Allah kimseyi o duruma düşürmesin; insan gerçekten çok kötü bir şekilde atlatıyor onu. Tabii bir de hayatta olmanın sorumluluğu var, yapılması gerekenler var, dünyanın omuzlarına yüklediği o yükümlülükler… Artık adına ne dersen de, bir şekilde yaşama tutunmaya çalışıyoruz. Yaşadığımız ev dar geliyor, şehir dar geliyor; ama elden de pek bir şey gelmiyor. Herkesin aynı durumda olabileceğini düşünerek, yani tek dertlinin biz olmadığımızı bilerek hayata tutunmaya çalışmak lazım diye düşünüyorum.

Arada herkeste böyle dönemler oluyor tabi ben çok çabuk atlatan biriyim öyle o kör kuyunun içinde kalamam

Evet... Her şeyden soyutlanip, duygusuz bı şekilde kendine bakınca oluyor 😏

Evet, oldu hâlâ ara ara öyle hissediyorum. Evimi bulamamış gibi hissediyorum...

Evet, öyle kötü bir his ki Allah kimseye yaşatmasın.