Hapisten çıkan sevgilime annemin tavrı normal mi?

Sevgilim siyasi sebepten (yok yere) 3,5 yıl cezayla hapse girmişti. Çıktığında birkaç kez görüştük ama ikimizin ailesi ayrı sehirlerde, dolayısıyla muhendislik dalında iş buluncaya kadar ailesiyle kalmak zorunda.
Annem mevzuyu biliyor, geleneksel + dindar görüstedir kendisi (anladınız).
İlk bir sevgilimin içerden çıktığını sakladım, arkadaşta kalacağım bahanesiyle otelde kaldık. Geçen gün çıktığını ve erkenden (oldukça geçerli bir sebeple) gitmesi gerektiğini söyleyip gece buluşacağımızı söyledim anneme.
İş görüşmesi icin çağrılmıştı ve bir gün sonra kaldığı sehirde kabul edildiği düşük maaşlı işe de yetişebilmesi gerekiyordu.
Kadına düzgünce durumdan bahsettim, zaten alel acele hazırlandım iki saat sonra annem; yok olmaz demeye başladı, bu saatte olmazmış, elin oğluymuş...
Duymazdan gelip çıktım. Sonra beni arayip duygu sömürüsü yapmaya başladı, kalbim sıkışıyor vs. bir an vicdan yaptım ve onunla görüntülü konusturdum. (Tabi o otelde kalacağımızı değil, sahilde cafede takılcagımızı biliyordu.)
Hiçbir sebep yokken, onunla ilk görüşmesinde sevgilime saçma sapan şeyler söyledi.
Yani hakaret etmeden hakaret etmekti bu, üstü kapalı...
Ben delirdim ama bsy yapamadım o an müdahale etmek dışında. Sevgilimin yüzü düştü ama bana çaktirmamaya çalıştı; haklı sonucta annen, bu saatte çağırmam hataydı dedi. En ufak olumsuz sözü olmadı, beni rahatlatmaya çalıştı.
Yahu zaten ilk fırsatta evleneceğiz, onu 3 yıldan fazladır bekliyorum, çok seviyoruz. Onunla öyle konustugundan beri annemi sevemiyorum. Bize birazcık görüsmeyi çok gördüğünden beri yüzune bakasım gelmiyor.
Biz pandemiden beri icerde cam arkasından kısa sürelerle görüşebildik. Görüsme süreleri günleri kısıtlandı, ayda bir bile görüsemedigimiz oldu.
Anneme böyle davranmak istemiyorum ama ondan uzaklaştım. Söyler misiniz bu tavrimda haksız mıyım?