Hiç unutmam, 13-14 yaşımda bir gün babama dedim ki, "Neden vakti zamanında sizde çalıp çırpmadınız, haram yemediniz malını mal, paranıza para katmadınız dedim..." Verdiği cevap hala aklımda, "Ben bu güne kadar hakkım olmayana el uzatmadım, hakkımı yediler yeri geldi onada ses çıkarmadım. Bana babamdan birşey kalmadı kalmayacakta diğer kardeşlerimden dolayı ama benim neyim olursa sizin olacak...(2 kardeşiz)" Bu sebeple bazı şeylerden kısıtlandık, her istediğimiz olmasada güzeldi yinede herşey, içimizde kalanla olgunlaştık büyüdük gittik... Çocuklarım olursa ilerde, kıymet bilmeyeyi öğrenecekleri kadarını yapacağım...
Anne babanin bu takintisindan dolayi poh gibi bir nesil yetisiyor. Kendi kuruntu ve takintilarimi yansitmicam cocuguma o kendi takintilarini kendi bulsun :))
Ebeveynler, bu konuda ikiye ayrılıyorlar. Ebeveynlerden biri ya da ikisi birden, kendi ebeveynlerinden şiddet, baskı gördülerse, ya kendi çocuklarına da şiddet, baskı uyguluyorlar; ya da "benim yaşadıklarımı, çocuklarım bari yaşamasın." diye düşünüp, daha anlayışlı oluyorlar.
Çocuğum ya da çocuklarım olursa; ikinci tip ebeveyn olurum. Şımartmak ve baskı yapmamak arasında denge kurduktan sonra, herhangi bir sorun yaşanacağını düşünmüyorum. :)
fazla serbestlik ve özgürlük iyi değildir.. dedemin bir lafı vardır.. evlat mı leziz terbiye mi aziz diye.. bence terbiye daha önemli.. benim yaşadıklarımı sen yaşamadın deyip şımartıyorlar çocukları sonrası ise malum
Dedem çok zenginmiş. Kendi kazanmış kendi yemiş bitirmiş. Babamlar, ya baba bari 1-2 ev bıraksaydın dediğinde, ben kazandım, ben yedim, siz de kazandığınızı yiyin demiş. Ne diyim, mantıklı sanki😀😀
En İyi Cevaplar