İnsan karakteri en çok ne zaman ortaya çıkar: zor zamanlarda mı, kimse görmezken mi?

İmkanları arttıkça..

Bunun altına her türlü imkanı koyabiliriz

Misal zayıf birinin zorbalık yapması güçtür o yüzden iyi rolü kesiyor olabilir? Güç sahibi olduğunda onu görmek gerekir...

Ya da fakir birinin yardımsever sözler etmesi çok normaldir parayı bulduğunda nasıl bir davranış göstereceği muammadır...

Güç, makam, mevki imkanlar, şan şöhret gibi elde edilmesi zor olan şeyleri elde ettiğinde insanın gerçek karakterinin doğuşunu izlersin.

Asla değişmez dediğim bir çok insanı gözlemlemiş biri olarak

N. Ş. A herkes melekti ta ki o nu görene kadar :))

Halı saha maçları gibi rekabetin ön planda olduğu anlarda da şaşırtıcı karakterlere rastlarsın ya da trafikte seyrederken...

İnsanoğluyla ilgili bugün bir yazıya denk gelmiştim aynen şöyle diyordu.

İnsanı yoktan var eden Allah, insan ruhunda doymazlığa ve bencilliğe karşı bir eğilim vardır der...

Ve bu sözü Peygamberim şöyle destekler ademoğluna Bir vadi dolusu altın versen iki vadi dolu olmasını ister...

Aslında insan bu kadar aciz bu kadar zavallıdır işte ama herkes kendini dev aynasında gördüğü için aciziyetinin farkında bile değildir..

Dip not!! Ben de onlardan biriyim, kendimi de katıyorum eleştirsel bir yazı olsa da hedef şahıslar değildir! Aksine içsel duvarların ardına ışık tutmaktır amaç..

En çok zor zamanlarda ortaya çıkar. ve kimse görmüyorken. çünkü birileri izlerken genelde kendine çeki düzen verir iki yüzlü olduğu için başkası kendisini öyle kötü görsün istemez. ama insan yalnızken de aynıysa gerçek karakteri o demektir. çünkü yalnızken şov yapacağı kimse yoktur.