Kalabalıklar içinde bile hissettiğimiz o "derin yalnızlık" aslında bize ne anlatıyor?

Hiç çevrenizde onlarca insan varken, herkes size gülümserken birden o görünmez duvarın arkasında kaldığınızı hissettiniz mi? Sanki herkes başka bir dilde konuşuyor da siz sadece izliyorsunuz gibi... Bu durum bir süre sonra insanda "duygusal uyuşukluk" yapıyor. Sizce bu modern çağın getirdiği bir yalnızlık mı, yoksa biz mi kendimizi anlamaktan korktuğumuz için içimize çekiliyoruz? Gerçekten anlaşıldığınızı hissettiğiniz bir an var mı, yoksa hepimiz birer "yalnız ada" mıyız?
Kalabalıklar içinde bile hissettiğimiz o "derin yalnızlık" aslında bize ne anlatıyor?
Cevapla