Gerçek benliğimiz kalabalıkların içinde mi ortaya çıkar, yoksa yalnızlığımızda mı?

İnsanın özü bazen kelimelerinde saklıdır, bazen de suskunluğunun derinliğinde…Kişilik, gün doğumuna benzer; her gün farklı bir renge bürünür. Ama karakter, gece göğü gibidir. Hep oradadır, yıldızlarını gizlese de varlığını kaybetmez. Kişilikle kapılar açılır ama karakterle o kapıların ardında kalınır. Kişilik bir süre büyüler, karakter ise ömür boyu iz bırakır. Kimileri kalabalıkta parlar ama yalnız kaldığında kaybolur. Kimileri ise kalabalıkta sıradan görünür, ama yalnızken dahi ışığını kaybetmez.