Bazen etrafta bir sürü ses duyarsın ama o anın içinde değilmişsin gibi bir his geliyor. Hep böyle dalgın hissedip derinleşme hali.
3 ay
İnsanlar iş çevre okul ortam falan derken istemediği anlaşamadığı kişilerle bir arada yaşamak zorunda kalıyor ve onlara uyum sağlamak için mecburen isteyerek veya istemeyerek rol yapıyor. Her ne kadar uyum sağlasakta içgüdülerimiz o ortama ait olmadığımızı hissediyor ve rol yapmayı kesiyor. Tam o anda kalabalık içindeki yalnızlık hissi oluşuyor işte. Çünkü atalarımız kendi kabileleriyle kendi aileleriyle sosyaleşiyordu. Değişik değişik tiplerle yaşamıyorlardı. Son yüzyıllarda çıktı bu durum ortaya.
Birçok insan olsa bile gerçekten anlaşılmayınca insan kendini aitlikten uzak hisseder. Bu his de böyle doğar aslında. İnsan sadece insanların varlığına değil, ruhuna dokunan bir bağa ihtiyaç duyar. Bu bağ olmayınca bir yığın insan bile içindeki boşluğu dolduramaz; aksine yalnızlığı daha da derinleştirir. Çünkü bazen en derin yalnızlık, tam da herkesin arasında yaşanan yalnızlıktır bence.
Bu his sandığından daha yaygın ve çok insani 🌫️ Kalabalığın içindeyken bile ait hissetmemek, zihninin o ortamla bağ kuramamasından olur. Sen oradasındır ama iç dünyan başka bir yerde dolaşıyordur. Anlaşılmadığını ya da gerçekten görülmediğini hissettiğinde bu derinlik artar. Bazen de fazla düşünüyor olman seni o anın dışına iter. Yalnızlık bazen insanın iç sesiyle baş başa kalmasıdır 💭✨
Cevap
8Cevap
Kalabalık içinde yalnızlık en kötüsü, nerden bildiğimi sorma..
Ruhunda yalnızsındır çünkü
Sana hitap etmiyordur
Hismiymiş o bence reality
Kafa başka yerlerde oluyor
İnsanlar samimiyetsiz yadq seni anlamıyorlardır.
Doğru yerde olmadığından
Insan dengini bulamadiğı her kalabalik manasizdir
Neden olur
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?