Aileme maddi manevi yetemiyorum, şehir dışına işe gitmeli miyim yoksa onların yanında mı kalmalıyım?

Selamünaleyküm arkadaşlar. Sivas’ın küçük bir ilçesinde, 22 yaşında bi kızım.

​Evde tek çalışan annem, babamın düzenli geliri yok annemin de sözleşmesi birkaç aya bitiyor. Babamın emekliliği yok, durumu malum. Bugün bir mevzu oldu; halamla aramızdaki alacak verecek meselelerini bir şekilde halledip annemin mahcubiyetini giderdim ama bu sadece günü kurtarmak... Benim asıl derdim, babamın mahcubiyetini, annemin mahcubiyetini izlemek. İnanın bazen boğazımdan geçen lokma bile düğümleniyor; "onlara bir faydam dokunamıyor" diye ekmek yemek bile zoruma gidiyor.

​Aslında ben işten kaçan, boş duran biri değilim. İŞKUR üzerinden kaymakamlıkta çalıştım; temizlik personeli diye girdim ama sağ olsunlar bana güvendiler ki resmi evrakları, banka işlerini, en mühim dosyaları hep bana emanet ederlerdi. Alnımın akıyla, herkesin memnuniyetiyle bitirdim o işi ama programım bitti, yine boşta kaldım. Şimdi kapı kapı geziyorum; dişçisinden kafesine kadar her yere CV bıraktım ama ya "haber veririz" diyorlar ya da eleman almıyoruz diyorlar arayacağız diyorlar ses seda gelmiyor.

​Şehir dışında abimin, halamın yanında hazır işim var. "Gel yanımıza" diyorlar ama ailem, özellikle abim, dışarının tekinsizliğinden korktukları için beni göndermeye hiç sıcak bakmıyorlar. Ama ben burada onların o çaresizliğini her gün canlı canlı izlemekten bunaldım depresyon eşiğine geldim anneme ufaktan bahsetsem de ona yetemiyoruz hissini vermek istemiyorum kimseye anlatamıyorum derdimi. Kendi helal lokmamı kazanıp evime nefes olmak istiyorum ama sanki bir kapana kısılmışım, elim ayağım bağlı. Bazen babamın işi olur eli ayağı dolu gelir bazen işi olmaz boynu bükük gelir, bize hissettirmemeye çalışsa da biliyorum onun boynunu bükme sebebini hissediyorum yani. Bazen aldıkları bir yumurtayı ya hani yerken mahcup oluyorum ben katkı sağlayamıyorum. Zor zamanlarında destekleri olamıyorum. Abim zaten büyük bir borç içinde yine de ne zaman istesek para gönderir ki bu zamana kadar hep destek oldu ama o da yuva kuracak bir yandan borcu var başka bir yandan..

​İnsan sevdiklerine yetemeyince, gözlerinin önünde erimelerine engel olamayınca kendini çok yarım hissediyormuş. Rabbim kimseyi darda bırakmasın, kimseyi muhtaçlıkla sınamasın. Bir akıl verin, çok darda kaldım.

Aileme maddi manevi yetemiyorum, şehir dışına işe gitmeli miyim yoksa onların yanında mı kalmalıyım?
Cevapla