Paraya çok ihtiyacımızın olduğu dönemde eşim kendi kardeşine harcama yapıyor sürekli?

Bebeğimiz olacak 8 aylık hamileyim, önceden almak uğursuzluk getirir diye bir şey almadım öncesinde, ama şimdi de durumumuz çok kötü.
Eşimin 17 yaşında otizmli bir erkek kardeşi var, sürekli eşimden birtakım isteklerde bulunuyor.
Geçen gün evde bunalmış, AVM'ye gitmek istedi, ben de gittim onlarla beraber.
Arabada da açıkça “şu an çok paraya ihtiyacımız var, bütçeyi çok aşmayalım” dedim. Eşim ilk başta onay verdi bana.

Kardeşi atladı hemen “ne demek sınırlı bütçemiz var? Böyle yerlere bütçeyle gidilmez, ben mutsuz olurum” diye. Eşim de “tamam lan yengenle ikimizde bütçe var sen de yok, sen yeter ki mutlu ol” dedi. Zaten orada bir tepem attı

AVM'de de hep en pahalı şeyleri istiyor, eşim olmaz deyince sinirleniyor bağırıyor mağazanın içinde. Ben bebeğe birkaç şey bakıyorum, “bebeğinize alacaksınız ama bana sınırlı bütçe öyle mi ha?” diyor bağıra bağıra. Bana bağırsa bir şey diyebilirim ama ortaya atıyor lafı. Bana ve bebeğe 15, eşime 25 ve kardeşine toplam 100 euro harcamışız o gün.

En sinirlendiğimse kardeşinin birikmiş 7 bin eurosu var, ama yarın öbür gün evlenir araba almak ister diye ellemiyor o paraya hiç. Lafını bile açtırtmıyor.

Biraz surat astım diye eşim benimle kavga etti.
“Çocuk binde bir bir yere gitmek istedi, abisi olarak onu götürmem benim görevim”
“Mutlu olmasın mı çocuk? Sen parayı nasıl kardeşimden kıskanırsın” diyor.
Zor durumda olmasak hiç umurumda bile olmaz inanın. Ama bu durumda böyle kötü ya

Şimdi de para yok diye yakınıyor bana. Nereye harcıyoruz bilmem hiç hesap tutamıyoruz diyor. İçimden bu duruma mutlu bile oluyorum Allah beni kahretmesin.
Az para varken kardeşine yedireceğine hiç olmasın da kimseye yediremesin diyorum içten içe.
Çok mu kötü biriyim? Bazen kendimi vicdansız hissediyorum çok ama elimde değil.