Aile, insanın ilk aidiyet alanıdır. Değerleri, ahlakı, doğru–yanlış algısını çoğu zaman aileden öğreniriz. Bu yüzden ailelerin iyi niyetli olduğunu varsaymak doğaldır. Ancak iyi niyet, her zaman doğru karar anlamına gelmez. Her kuşak kendi döneminin doğrularıyla büyür. Anne-babaların “koruma” refleksi bazen kontrol etmeye, yönlendirmeye hatta baskıya dönüşebilir. Özellikle bizim gibi geleneksel yapının güçlü olduğu toplumlarda, “aile bilir” anlayışı bireyin sınırlarını zorlayabilir. Oysa yetişkin bir birey için sağlıklı olan şey, ailesini sevmesi ama kendi hayatının sorumluluğunu da alabilmesidir. Sınır koymak saygısızlık değildir. Tam tersine, sağlıklı bir ilişkinin göstergesidir. Sınır; mesafe koymak değil, rolü netleştirmektir. “Bu benim hayatım, kararımı ben veririm” diyebilmek; aileyi reddetmek değil, birey olduğunu kabul ettirmektir. Aile her zaman kötü niyetli değildir ama her zaman haklı da değildir. Sevgi varsa sınır da olmalıdır. Çünkü sınır olmayan yerde ya bağımlılık ya da kırgınlık büyür. Kısacası: Aile değerli bir rehberdir ama direksiyon her zaman bireyin elinde olmalıdır.
Aile her zaman haklı mıdır yoksa bazen sınır koymak gerekir mi?
Hayır bu mümkün değil aile her zaman haklı olmayabiliyor , ya da çocuğunu yanlış yönlendirebiliyor, birey belli bir yaşa gelince kişisel özgürlüğünü ele alıp sınır çizgisini koymalı , bugün 30 yaşında ki bir birey ana kuzusu oluyor annesinin etekleri altından çıkamıyor, ya da ailesi olmadan bir karar verme yetkisi olmuyor, çünkü gelişim çağında aile ve birey o sınır çizgisini koyamadığı için , ya da başka bir örnek vericek olursak aile kardeşler arasında ayrım yapması adaletsiz olması , bir anne babanın en büyük hatasına örnektir , ve burada aile haklı diyemeyiz
Aile kötülük için bir şey söylemez. Kendi canından olan birine neden kötülük düşünsün mantıksız gelir. İlk olarak bunu hisseden kendine aynada bakmalıdir ve kendini sorgulamalıdır. Zıt gelinen noktalar oluyor ve tartışmada olabiliyor ancak bu onların haklı olması değil bilmemesinden kaynaklanır. Çünkü onlarda üst nesilden öğrendiğini aktarır. Sözler değil daha çok aktarılan şeyler genelde eylem ve eylem ifade eden sözlerdir. Araya belki sınır koymak olabilir ancak tamamen dışlanmaz. Siz neler yapabiliyorsunuz bunu göstermek gerekir. Bizde yaşıyoruz problem ancak aileden başka kimsenin olmadığını biliyoruz ilk olarak.
Sen niye tum sorularda hep boyle uzun uzadiya destan yazion aga yaa, oku oku bitmio 😅🤣
Hem ben daha once bunun kamuoyu arastirmasini yapmistim ve gordum ki sorulari kimse sonuna kadar okumuyor 🙁 hatta cogu basligi okuyup birakiyor 🤦🏻♀️ O gunden snr sorularda uzun uzadiya aciklama yapmayi biraktim.. bosunaymis anladim.. 😏
Aile.. Bütün kötülüklerin, iyi niyetle yapıldığı yer. En yakınların dahi olsa sınırlarını belli etmekte fayda var. Korumak olarak adlandırılır ama bu kontrole dönüşür. Endişeleniyorum derler bu baskıya dönüşür. Kötü niyet yoktur evet aksine çok sevdikleri için kaybetme korkusu oluşur bu da müdahale etmeye dönüşür...
Aile hayatın kökü ama kökler dalların yönünü belirlemek zorunda değil 🌳💛 Senin yaşında biri için bile insanın kendi kararını savunması kıymetli. Sevgi kontrol demek değildir. Koruma içgüdüsü bazen sınırı aşabilir. O noktada net ve saygılı bir duruş ilişkiyi güçlendirir 🙏 Sınır koyduğunda aileyi reddetmiş olmazsın, sadece birey olduğunu hatırlatırsın. Sevgiyle çizilmiş sınırlar kırgınlık değil denge getirir ❤️✨
Annen iyiliğini düşünür. Dünyada ki birini düşünücek tek dişi varlık : orj annendir. Üvey felan değil orjinal. Diğer kadınların seni düşündüğü fikrine sakın kapılma. En aşkında ölüyorum diyeni günde 30 sn düşünmez. parfümü, kozmetiği azaldığında çıkıyım beleş bir şeyler yiyelim kafa dağıtıyım farklılık olsun diyince ismin aklına gelir. Kadınlara duygusal diyor. Nazilerden daha ojektif ve rasyonel düşünür en duygusal kadın bile. Ortam güvenli ve panik durumu yok ise. Varsa çığlıkıklar "out of the way" rekasiyonlar. fakat her şey yolundaysa son derece rasyonellerdir. Dışarı seninle çıkan kız duygusal kılıfı takarak gezer. Bu da çok güzelmişş ay keşke benimde olsa sabahlara kadar sarılsam... ama kız knkileriyle çıktığında kendi parasıyla bu aptal şeyi kim alır ki "çok saçma pahalı almaya deymez" diyicek kız knkileriyle yanında gezirdiğin sana onu aldırmaya çalışan kız knkileriyle.
Kadınların histerik hareketlerini görmezden gelin. kendinizi seviyorsanız. Bir gözünüzle gözlemleyein over blame yapıyorsa bilin ki suçladığı konuda bir bklar yemiş.
1
1 Yorumla
Cevap sahibi
4 ay
Pederler düşünmez. 18 gelmeden 7-8 yaşlarında düşman kesilmeler başlar... seni rakip görür gittikçe... Çoğunluk baba kötülüğünü istiyecektir gizliden saklıdan. En azından onu geçmemen için elinden geleni yapıcaktır. Bu dünyada anne haricin de baban dahi geleceğini istemez. Cinsiyetin kız ise anne-baba akraba toplum herkes yanındadır. Kadın olup başarısız olanlar gerçekten IQ yoksunu olmalı ort. güzellikte bir kadını sırf güzel işte bir kaç iş yapar müşteri bağlar ufak cilvelerle diye alınır işe erkeklere nazaran kolayca günümüzde!
Ailem bu güne kadar verdiğim her kararda fikir sahibi oldular ve hep onlar gibi yaptım. Bizde bi sistem var. Her konuda muhakkak kısıtlıyorlar. Carsiya gitmeye izin var ama mahallede telefonla konuşmak yasak. Saçım açık olabilir ama kapalı kıyafetler giyme şartıyla. Bizi kendi işlerinde köle yerine koyup bir çorap bile isteyince git işe gir paranla al diyolar ve daha saymaya utandigim bir sürü sey. Şimdi 21 yaşındayım ve bu anlattıklarımı halen yaşıyorum. Şu an mezunum ama uniye gidecek kapasitem yok. Çok şükür bu yaşa getirdiler ama burnumuzdan getirdiler sagolsunlar.
Bence sınır koymak bir nevi kendine olan saygınla alakalı. Eğer her dediklerine tamam dersen bir gün aynaya baktığında kendi kararlarını değil onların beklentilerini yaşayan bir yabancı görürsün. Sınır çizdiğinde başta bir gerginlik olması çok normal çünkü alışmışlar senin her şeyi onaylamana. Ama emin ol net durduğun zaman orta vadede sana olan saygıları artıyor. Onları kırmadan ama "bu benim hayatım ve bu kararı ben vermeliyim" diyebilmek seni gerçekten sen yapar. Direksiyon sende kalmalı yoksa yolun nereye çıkacağını asla bilemezsin.
Ailemiz herseyimiz biricigimiz dir tabiki dediklerin doğruluk payı vardır bazı kendi yaşantıları için de kısıtlama olmuş olabiliyor çocuğuna ona da yapmaya çalışıyor diyebiliriz,.
Şuanda şunu diyebiliriz her nesil de bir şekilde hayat değişiyor...
Daha dün annemle konuştuk bunu. Bizim ülkede çocuk 40 yaşına da gelse birey olarak görülmüyor. Hata yapmasına izin verilmiyor. Sonra 40 yaşında anaya babaya bağlı bireyler oluyor ve aile de yoruluyor. Halbuki bırak düşsün, bırak yanılsın tabi kötü yola düşmesin ama hata yapsın yani. Bizim toplumda ise evlensen dahi karışıyorlar gerek eşin ailesi olsun gerek kendi ailen
En zor olan da bu zaten. Sınır koyunca suçlu hissettirilmek. Oysa sınır koymak saygısızlık değil, sağlıklı bir birey olmanın parçası. Hata yapmadan kimse büyümüyor. Sürekli kontrol edilen biri ya bağımlı kalıyor ya da içten içe birikiyor. İyi evlat olmak kendi hayatından vazgeçmek demek olmamalı. Hem saygı duyup hem kendi alanını korumak mümkün ama bizim kültürde bu denge maalesef kolay kurulmuyor.
Tam olarak anlattığıniz gibi benim karakterim bakış açım ailemle aynı değil beni kendilerine uydurmaya çalıştıkları için sürekli kavga ediyoruz kendimi sürekli savunmak zorunda kalıyorum hiç bı zamanda kazanan olmadım evdeki çocuklar bile bambaşka karakterlerde olabilirken aileler bunu niye anlamıyor bilmiyorum
Hayır, aile her zaman haklı değildir. Ama çoğu zaman iyi niyetlidir. Seni korumak isterler. Kendi yaşadıkları tecrübeleri doğru kabul eder ve buna göre çocuk yetiştirirler Ama her insan gibi anne-babalar da yanılabilir. Onların doğruları senin doğruların olmak zorunda değildir. Birey olmak için kendi yolumuzu çizmemiz gerekir…
Aile her zaman haklıdır demek çok doğru değil ancak biz o insanların eline doğduğumuz onların elinde büyüdüğümüz için bizi bu hayatta en iyi tanıyanlar onlar bazen bazı durumlarda bazı insanlarda bizim gözümüze perde indiğinde onlar daha objektif yaklaşabiliyor olaylara ama kendi çıkarları için hareket eden ailelerde direksiyon bireyde olmalı evet ama duygusal bakılan olaylarda direksiyon ailede de olmalı
Onlar da bizim gibi bu hayatı bir kez deneyimliyor. Bu yüzden sırf anne baba oldukları için söyledikleri her şey doğrudur demek bana doğru gelmiyor. Elbette tecrübeleri var ve çoğu zaman iyi niyetle konuşurlar ama nihayetinde herkes kendi bakış açısından yorum yapıyor. Son kararı yaşayacak olan biziz, o yüzden körü körüne değil, düşünerek ve tartarak hareket etmek daha sağlıklı bence.
Benim bildiğim haram bir şey istemiyorlarsa anne babanın dediği yapılır ama bazen anne babalar kendi hakki olmayan şeyler isteyebiliyor. Mesela gelinini damadını sevmiyor diye çocuklarının bosanmasini isteyen anne babalar var bu toplumda. Sınır her zaman iyidir benim hayatımda bu sınır Allah'ın bize tavsiye ettiği sınır
Onlar da bizim gibi bu hayatı bir kez deneyimliyor. Bu yüzden sırf anne baba oldukları için söyledikleri her şey doğrudur demek bana doğru gelmiyor. Elbette tecrübeleri var ve çoğu zaman iyi niyetle konuşurlar ama nihayetinde herkes kendi bakış açısından yorum yapıyor. Son kararı yaşayacak olan biziz, o yüzden körü körüne değil, düşünerek ve tartarak hareket etmek daha sağlıklı bence.
Bence aile her zaman haklı değil sometimes aile bizim iyi olmamız için bazı şeyleri yapmamızı ister ama bazen o şeyleri yapmak bizim için doğru olmayabilir. Örneğin anne babamın bir ilişkiye karşı çıkması gibi. Onlar iyi niyetle karşı çıkıyorlar ama ben o ilişkiyi iyi buluyorum. İşte burada sınır koymak gerekiyor. Ailemle aramda sağlıklı bir ilişki için neyin nereye kadar olduğunu bilmemnecessary. Ailemle konuşup anlaşmazsak sonra birbirimize kızıp durmamak için sınırları belirlememiz lazım. Sınır koymak demek saygısızlık yapmak demek değil, sadece rolümüzü netleştirmek dem
Bence de aile her zaman haklı değil. Çoğu zaman iyi niyetle konuşurlar ama bizim hayatımızı biz yaşıyoruz. Özellikle ilişki gibi konularda son karar bize ait olmalı. Sınır koymak saygısızlık değil, sağlıklı bir denge kurmak demek. Konuşup netleştirmek hem ilişkiyi korur hem de gereksiz kırgınlıkları önler.
İlişki konusuna pek bir şey diyemem bizim görmediğimizi bir kişi için söyler ve görürler ama genel olarak hayatımıza karışmalarına karşıyım ben eski eskide kaldı salın artık insanları da hayatlarına baksınlar kendi içimizde bu sorunu çözemiyoruz hayata atılamıyoruz bırak düşmesi kalkması bize kalsın değil mi
Bence aile insanın en güvenli yeri ama insanın yerine hayatı yaşayamaz. Niyetleri korumaktır ama her zaman haklı oldukları anlamına gelmez.
Sınır koymak saygısızlık değil, birey olduğunun farkına varmaktır. Çünkü insan büyüdüğünde ailesini sever ama kendi hayatının kararlarını da kendisi alır.
Sevgi varsa anlayış da olmalı, yoksa sevgi zamanla yük olur.
Hayır buna inanmıyorum, aile kötülüklerin iyi niyet bahanesiyle yapıldıgı yerdir. Yani hep şey derler senin iyiligini düşünüyorum bu yüzden böyle olması daha dogru, alakası yok ve katılmıyorum. Kimse başka bir insanın iyiligini gerçekten düşünmez. Buna inanmıyorum. Birisi bana iyilik yaptıgında bile 5n 1 k sorularımı sormaya başlıyorum. Sen kimsin ve neden bana iyilik yaptın? Amacın ne? Kimse kimseye sebepsiz iyilik yapmaz. Buna ailede dahil.
Aile her zaman haklıdır diyemeyiz ve sınır konulmalı, ama aile tecrübelidir ve yerine göre insan sarrafıdırlar, aile asla çocuğu yanlış yollara düşsün istemez gerekirse aile çocuğunun üzerine bile titrer çünkü ortam kötü ama çocuk 28'li 30'lu yaşlara gelip yetişkin bir birey olduğun da kendi ayakları üzerinde durması adına hayatı öğrenmeli, kendi kararlarını almalı, tercih ve seçimlerini yapması için ona baskı değil gerektiği yerde yardımcı olmalı
Aileler bazen bizim göremediğimiz şeyler görür (bakan kör olduğumuz için) ama söylemezler istisnalar hariç deneme yanılma yapmamız için. Dolayısıyla aileler haklı olabiliyor. Bu haklılık kişiden kişiye değişebilir, kimisi kabullenme kimisi de dediğin gibi sınırlar koyabilir.. Kendim açımdan bakarsam Anne ve babama sınır koymam onlar her zaman arkamda fikirleriyle durduğu için lakin diğer aile üyelerine sınır koyarım.
Aile her zaman haklı değildir. İyi niyetli olabilirler ama herkesin hayatı ve sınırı farklı. Bazen sevgiyle bile olsa fazla müdahale yoruyor. Sınır koymak saygısızlık değil, yetişkin olmanın parçası. İnsan ailesini sever ama kendi hayatının direksiyonunu da tutmak zorunda.
Anne baba da insan ve bazen onlar da gereksiz hırslara bürünebiliyor ama günün sonunda sizin mutluluğunuz ve düzeniniz tamamen size ait özel bi alan, fikir belirtebilir ama bu alana saygı duymak zorundalar.
Her zaman kesinlikle haklı değildir yeri geliyor küçük bir çocuk bile aklını mantığını düzgün kullanırken biz yetişkinler çoğu zaman bunu beceremiyoruz. aile demek büyükten küçüğe herkesin fikrine saygı duyulması gerektiğidir bence
Çocuğa yüksek sesle konuşarak haklı olduğunu sanmak gerçekten doğru değil. Çocuk da bir birey ve saygıyı en çok evde öğreniyor. Bağırmak sadece korku oluşturur, haklılık kazandırmaz. Otorite başka bir şey, saygı başka bir şey. İkisi karıştırılınca en çok da çocuk zarar görüyor.
Bence anne baba evet büyükler tecrübe var olabilir ama onların doğrulariyla bizimki aynı olamaz onların zamanı şartları öyleydi bizimki farklı bana göre mutlak doğru diye bişey yok bunu anne babalar için demiyorum genel olarak hayatta öyle kime göre neye göre ben kendi ailemle bile aynı bakmıyorum hayata babam narsist biri asla kendim olamadım hayatı benim olarak görmüyorum bile
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
4 ay
Hayır haklı değildir evet sınır koymak gerekir bu yaşıma geldim hâlâ kendi kararlarımı kendim alamıyorum ailem için hep kendimden fedakarlık yapıyorum istemediğim şeyleri yapıyorum onlar mutlu olsun diye kendi mutluluğumdan feragat ettim çocukluğumda da aynıydı aile baskısıyla büyüdüm
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
4 ay
Böyle düşünen kişi düpedüz canım kusura bakmayın, en basiti toplumumuzda yüzlerce aile içi şiddet var taciz var , ve sizin aile dedikşerinizin yüxde 60 ı bu olayları kapatıyor , haksız here dayak atıyor, tacize ugrasan destek olmak yerine , sus diyor , bugun toplumda magdur dşnlenmiyor , bşr genc anmem babam , nunu yaptı demeye başlasa hemen , omşar senin anmen baban deniliyor, camiilerde hemen anne baya of denmez deniliyor, kimse magdur gözüyle bakmıyor, detaylı anlatılmıyor, evet anne baba kardeş koymetlidir, ama böyle nöyle olursada onlarlada mesfe koyun denilmiypr.
Türkiye’de aileler çocuklarını kendi uzvu sanıyor. Bireysel alana saygısız çoğu insan. Çocuklarına bağımlılar ve onları yetişkin bir insan olarak göremiyorlar ne yazık ki. Toplumda gerçek anlamda yetişkin olabilen fazla insan yok.
Hayır, aile her zaman haklı değildir. Onlar değerli ve önemlidir ama bazen sınır koymak gerekir. Çünkü insanın kendi değerleri, özgürlüğü ve sınırları da önemlidir; sevgi, her zaman koşulsuz teslimiyet demek değildir.
Her aile aklı başında olmuyor maalesef. Bir süre sonra kendi doğrularımızla kendi hayatımıza yön vermemiz gerekiyor. Sürekli anne baba ağzına da bakılmaz ne kadar doğru ve iyiliğimiz için bir şeyler düşünselerde
Hayır her zaman haklı değildir ailemiz de olsa dur dememiz gereken noktalar olmalıdır saygı çerçevesinde kendi kararlarımızın arkasında durmalı ve onların saygı duymasını beklemeliyiz, duymalılar.
Aile sevgiyi öğretir ama her zaman haklı değildir. 💛 Sınır koymak saygısızlık değil, sağlıklı ilişkidir. “Hayatım benim, kararımı ben veririm” diyebilmek, birey olmanın işaretidir. 🌿✨
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
