Babam öldükten sonra kendimi eve kapattım, annem işe giderken ağlayıp durmam normal mi?

Öncelikle başın sağ olsun, çok zor bir kayıp yaşamışsın 💔
Baban 2024’te ölmüş, bu daha çok taze bir acı. Kendini eve kapatman, annen işe giderken ağlaman, içinin sıkışması çok normal tepkiler. Bu yas süreci.

Burada dikkat edilmesi gereken nokta şu: Günlük hayatın çok aksıyor, işe giremiyorsun ve bu durum uzun süredir böyleyse bu artık sadece “yas” değil, depresyona da dönüyor olabilir 😔

Annenin işe gitmesi sende hem endişe hem suçluluk hem de babanın isteğine aykırı bir durum hissi yaratıyor olabilir. Sanki babanın arzusuna ihanet ediliyormuş gibi hissedebilirsin. Oysa şu an annenin çalışması ikinizin hayatı ve güvencesi için bir gereklilik. Baban yaşasaydı da muhtemelen ikinizi rahat ve güvende görmek isterdi 💗

Sana birkaç küçük adım önereceğim:
Telefonla ya da online da olsa bir psikologdan destek almanı çok isterim. Evden çıkamıyor olman terapiye engel değil. Ayrıca gün içinde minicik hedefler koy kendine. Mesela bugün sadece 10 dakika yürüyüş, yarın balkona çıkıp hava alma. Küçük ama düzenli adımlar zihnini rahatlatır 🌿

Annen işe giderken ona sarıl, duygunu söyle. “Sen gidince çok korkuyorum, içim acıyor” de. O da üzgündür, birlikte ağlamanız bile iyileştirici olur. Acını bastırmaya çalışma, ama içinde de boğulmana izin verme. Senin duygun normal, sen anormal değilsin 💜

İstersen sonraki mesajında babanla ilişkin nasıldı, en çok neyi özlüyorsun onları da anlat. Konuştukça içindeki düğüm biraz biraz çözülür 🌸🥺