Dün 80 yaşındaki dedem Hakk’ın rahmetine kavuştu, bugün toprağa verdik. Ruhu şâd, mekânı cennet olsun. 🤲🏻 Hoca olan kardeşinin ağzından şu sözler döküldü: Tövbe kökü ile istiğfar yaprağını karıştır. Kalp havanında tevhid tokmağıyla döv. İnsaf eleğinden geçir, gözyaşıyla yoğur. Aşk fırınında pişir. Akşam sabah bol miktarda ye… O zaman göreceksin, senin hastalığından eser kalmaz. Bu güzel ilacı öğrenen Bayezid Hazretleri’nin dilinden ise şu söz dökülmüş: Hey gidi dünya hey!
Ölüm hayatın tek gerçeğiyken, neden en çok ona üzülüyoruz?
Başınız sağolsun 🤲sorduğumuz soruya gelirsek , ölüm gerçeğini bilirken doğru bildiklerimizden uzak yanlışları yaptığımızdan ölüme üzülüyoruz. Mesela ölüm gerçeği var. Sabaha çıkma garantimiz yok değil mi? O zaman neden namaz kılmaz insan , neden kurân açıp okumaz , neden gönül almaz , neden sadaka vermez , neden iyilik yapmaz veya nasıl diyeyim neden bu kadar güzel şey varken hala dünya denilen rüya da nefsine hakim olmak yerine ona kölelik eder
Allah’ı zikrettikçe nefs sinirlenir ve üstümüze gelir. Bir şey duymuştum çok güzeldi. Nefsine ağır gelen hakkında hayırlıdır. Nefsi de ancak zihni sürekli aktivitelerle meşgul ederek ve namaz kalıp Allah’ı zikrederek irade kazanırız. Sınırlar koymada ne kader başarılı olabiliriz ki aksi taktirde.
Bir imam ile konuşmuştum. Demişti ki , bizler namaza yöneldikçe daha çok şeytan vesvese verir uğraşır. Ve bu gençler ise daha da çok uğraşır. Çünkü bende yaşadım bu durumu. Namaz kılarken aklım başka düşüncelere dalıyordu mesela hani şu iş var nasıl yapıcam gibi. Dedi ki bana Rabbin huzurunda ona yönel o an ona daha yakınsın dedi geçti. Evet 30 yaşımdayım.
Yani şöyle söyleyebilirim. Benim bildiğim , sen doğruya yöneldikçe şeytan daha çok sana yönelir. Çünkü senin doğruya yönelmen onun kızdırır. Ama bu işte istikrar gerek ve niyet gerek. Ben başlarda namaz kılarken teslimşyetle kıldım bazı dönemler aklımda düşüncelerle yani vesvese verdi şeytan ama yine de kıldık bazen de ertele dedi boş ver ama yine kalktım kıldım. Şimdi ise diyorum islam ezan okunuyor kalk vaktinde kıl böyle alıştırdım.
Namaz da niyette önemli. Namaz teslimiyettir. Kılmak için kılınmaz. Eğer ki kılayım da bitsin diyorsan orada hata vardır. Rabbimin huzuruna günde 5 defa çıkarken neden hızlı kılıp hemen ayrılayım ki. Hızlı kılmakta bir vesvesedir. He tabiki işteğsndşr acelen vs şeyler vardır ona bir şey diyemem. Ama niyet her şeydir.
Nasıl anlamadım. Namaz kılmak zaten imanımızı diri tutan direktir. Ama niyet de önemlidir. Niyetin tevekkül olmazsa sevap kazanayım veya istekte bulunayım dşye namaz kılarsan bu karşılık beklemek olmaz mı. Namazını tabiki kıl ama acziyetini kabul etmek daha doğru olur.
Allah rshmet eylesin yeri mekani cennet olsun. Basin sagolsunn Hera. Dogsugumuzdan beri en cok duydugumuz laflardan birisi, insanlar dogar yasar ölur. Dolayisiyla olumden ne korkuyorum ne garipsiyorum. Hepimiz bir gun olecegiz zaten dolayisiyla bu duruma cok sasiranlari ben hic anlayamayacagim. Bunu da bu gununde sana soylemek cokta uygun olmayabilir ama benim genel dusuncem boyle. Uamrim cabuk atlatirsiniz.
Amin, bu yazdıklarında bana olağan geliyor ve ben ölenin arkasından ağlayabilen biri değilim. Belkide böyle düşündüğüm için ağlıyamıyorumdur. Sadece anlık cenaze giderken.
Evet anlayabiliyorum. Bende sulale yok ama bana 3. Evlat diyen en yakin arkadasimin babasi falan vefst ettiginde. cenazesinde bile uzulemedim. Sanirim bir tek anneme uzulurum. oyleli... Ama duygularini iyi anliyorum. Cenaze durumunda da genelde ortmain kasvetinden doalyi kotu hissediyorsun.
Belki bu düşüncem tuhaf gelebilir benim insanların cenaze evlerinde verdikleri aşırı tepkiler hep saçma gelmiştir yakınmalar ağıtlar.. Bilemiyorum doğrusu nedir? Acımı sükunetle yaşamak bana daha iyi geliyor.
Neden ayniyiz 😂 Kendi adima bu ölumu kabullenmekle alakali. Bszi insanalr her isi yaparken ilerisini dusunur. Ileride yasayabilecegi tehlikleri falan dusunur. Bu tehlike anlarinda nasil davranacsgini ya da nasil onlemler almasi gerektigini dusunur. Al sana asil garip sey. Ben bazen annemin ölumunu bile simule ederim zihnimde. Bu olacak., oldugu zaman nasil davranmam lazim ne yapmam lazim vs gibi. Dolayisiyla yasadiginda sok olmuyor insan. Bunun gelecegi %100 kesin. Dolayisiyla hazirlikli oldugun icin sana surpriz gelmiyordur. Bu zamanlarda olgunlukla karsilayabiliyorsun basina gelecekleri. Dolayisiyla o asiri tepkilere sasirirsin. Abi bunun olacagini biliyorduk oyleyse neden bu olmadan deger bilinmedi de, ya da bu olunca bu kadar sasirir ki insan? Gibi bir durum sanirim.
Ölüm üzülüyor olmamızın sebebi, onun yabancı olması değil; çok tanıdık olması. Gidenin arkasında kalan boşluk, yarım kalan cümleler ve söylenememiş duygular can yakıyor. İnsan ölümü değil, onunla birlikte kaybolan ihtimalleri yas tutarak karşılıyor. Bir daha dokunamamak, bir daha aynı sesi duyamamak ağır geliyor. Hayat devam ediyor ama içerde bir yer sessizleşiyor. En çok da o sessizliğe üzülüyoruz.
Dedene Allah rahmet eylesin, senin de başın sağ olsun 🤍 Böyle taze bir acının üstüne ölümle ilgili düşüncelere dalman çok doğal…
Ölümün tek gerçek olması, kalbinin buna alıştığı anlamına gelmiyor. Kalp mantıkla değil duyguyla çalışıyor 💔 Birini kaybettiğinde sadece ölüm gerçeğine değil, onunla kurduğun bağın kopuşuna, bir daha sarılamayacak olmanın acısına üzülüyorsun.
İnsanı en çok bağ olduğu yerden vurur. Bu yüzden ölüm en çok acıtan gerçek… Ama hatıralar, dualar, güzel anlar da biraz olsun içini onaran tarafı 🌿🕊️ İstersen dedeninle ilgili anılarını da konuşabiliriz 💫
Çünkü ne kadar inansak ya da inanmasakta hiçbirimiz ölümün bir son olup olmadığından tam olarak emin değiliz, sadece kendimize itiraf edemiyoruz, hepimizin içinden "ya bir sonsa?" veya "ya bir son değilse" diye aklımızdan geçirdiğimiz olmuştur.
Başınız sağ olsun canım Allah rahmet eylesin. Dedecgin ne mutlu 80 yaşına kadar yaşayabilmis 80 yıl görmüşBen hep ölümlere bir süre görüşmemek kısa bir ayrilik olarak bakmak isterim asil sonsuz dünya orası sonuçta hepimiz bir gün gideceğiz. Fakat zor olan şudur ki insan sonuçta alışıyor elbet bir gün kavuşacagini bilsen de yokluğuna alışmak zaman istiyor ama ölümden korkmamak lazım. Allah hepimize hayırlı ölümler göstersin.
Yaşamış ve göçmüş insanlara bak nerdeler, ne götürdüler göçerken, tanıyanlar bile göçtü, dünyada yaşadığına dair hiç bir kanıt bile yok çoğunun sanki hiç yaşamamış gibi, bizide bekleyen bir son yaklaşıyor
Ansızın olan şeyler insanı gerer. Ama bir şekilde tolere edebilir ve geçiştirebilirsin. Ama ölüm öyle değil. Alır ve geri dönüşü olmayacak şekilde götürür senden. Çaresiz bırakır, dalını kırar. Hele de genç birinin ölümüyse bu.