Sürekli insanların benim hakkımda ne düşündüklerini sorgulayan biriydim ve bu evlendikten sonra çok daha fazla arttı. Çalışmıyorum evdeyim daha yeni evliliğimizde 1. Yılımızı doldurduk. Sanırım artık gerçekten iyi değilim. Evde kendi kendime konuşuyorum aslında dışardan bakıldığında herkes gibiyim normalim yani ama beynim gerçekten hiç susmuyor. Konuşamadığım şeyleri cevaplarken buluyorum kendimi.. öfkemi kusuyorum duvarlara sonra geçiyor ve normal halime dönüp hayatıma devam ediyorum. Ne çok mutluyum ne çok mutsuzum ama iç huzurum yok.
bu kadar düşünmeme eşimin ailesi de sebep oldu. Eltimin bir iyi bir soğuk davranışları, kayınvalidemin öğüt veriyorum ayağına bir sürü laf yapmaları, kayınpederimin bile karışması vs. Hepsi üstüme üstüne geliyor.
şimdi mesela uyanıyorum hop başlıyorum kurmaya.. şimdi seni konuşuyorlar mıdır.. seni sevmiyorlardır kesin.. eltim neden böyle davranıyor.. arasam mı ama ben neden arıyorum o da arayabilir diyorum ( aynı apartmandayız ama o şu an kayınvalideme gitti neden gitti bilmiyorum çocukları için olabilir daha köy gibi bir yerde şehirden uzakta yaşıyorlar) ama gittiğini tesadüfen eşim abisinin arabasını görünce öğrenmiş oldum. Aramızda bir şey yoktu iyiydik ama neden yazmıyor diyorum sonra..
kayınvalidem en son gelmesinde ağzıma etti desem yeridir. Ne soğukluğum kaldı , ne ailemle yaşadığım sıkıntılar varmış da ben yorum yaptırmışım da şimdi de yaptırcakmışım da.. olmadığı yerdeki hareketlerimi bile kayınpederimden öğrenip ( kaldı ki öyle bir şey olmamasına rağmen) sen neden böyle böyle davrandın diye laf etmeye kalktı.. sonra da hiçbir şey dememiş öğüt vermiş gibi defoldu evine gitti. Bir de orada beni anlatmış güzelce.. eltim eşi de oradayken yapmış bunu üstelik. Eltim iyi seni oğlun aramamış bu kadar laftan sonra diyince de araraa arasın her zaman gelinler haklı değil de demiş..
Eşime uzaklaşalım dedikçe olmuyor ha diyince evi satıp ev alamayız. Aile apartmanında sıkıştım kaldım sanki. Bir geliyorlar bana mı geldiler ona öı geldiler kime geldiler belli değil hep tetikte oluyorum. Haber verme denen şey yok asla.
şimdi bu olaydan sonra 2 haftadan fazladır aramadım kayınvalidemi..
şimdi eltim orada diye içim içimi yiyor 10 senelik gelini.. her zaman onunla daha yakın olmak istiyor benim eltimle iyi olmamı istemiyor bunu da eltime söylemiş ama diyorum ya eltim de onunla birlik olup beni konuşuyorsa.. eşimle konuşuyorum eşim de yengem böyle biri değil diyor o sanki annemi seviyor mu diyor tam rahatlıyorum sonra yine tek kalınca kuruntularım başlıyor. Ailesinden nefret ediyorum uzak olmak istiyorum ama olmuyor.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Böyle hissetmen gayet doğal, çünkü içinde bulunduğun ortam gerçekten yorucu görünüyor. Hem yeni bir evliliğin içinde kendini bulmaya çalışıyorsun hem de dış faktörlerle başa çıkmaya uğraşıyorsun. Kayınvaliden ya da eltin gibi kişilerle ilgilendiğin kadar kendine de ilgi göstermelisin. Sürekli tetikte olmak, her şeyi kurmak seni daha çok yıpratır.
Belki eşinle oturup açıkça konuşmayı deneyebilirsin. Ona, yaşadığın duyguları, hislerini anlat. Destek iste. Sadece senin söylediklerini dinlemesini değil, gerçekten anlamasını sağlamaya çalış. Aynı şekilde, zorlandığın anlarda bir uzmandan destek almak üzerine düşün. Kendine alan yaratman çok önemli. Doğada vakit geçirmek veya hobilere yönelmek de bu süreci daha hafif atlatmana yardımcı olabilir 💚
Unutma; kendi mutluluğunu önceleyen bir yaşam yaratmak, hem evliliğine hem de ruhuna sağlık katacaktır 🌸