Lütfen sonuna kadar okumayacaksanız yorum yapmayın. Sonuna kadar okuyup öyle yardımcı olur musunuz?

Bu yaşıma kadar hiç zayıflayamadım. Yüz şeklim bile belirgin mi değil mi bilemedim. Hep kiloluydu. Bana ne gider ne yakışır bilemedim. Hiç bir zaman kız reyonundan giyinemedim. Ya terzide diktirdim ya da erkek reyonundan aldım. Bu yaşıma kadar ne çocukluğumu ne gençliğimi yaşayamadım. Ailem yaşlı ve rahatsız. Hiç bir zaman benide gezdiremediler. Hep evdeydim. Zaten markete, pazara falan gidebildim. Universite okudum ama hiç arkadaşım bile olmadı. Hep yanlızdım. Zayıflamak için diyetisyen spor hepsine gittim. Tam kilo vermeye başladım okulu kazandım. Tam spor salonuna her yazıldığımda sağlık sorunu çıktı. Doktorlar bıraktırdı. Yani demek istediğim hep bir engelde çıktı. Kimse beni sevmedi. Kızlar severler tabi. Ama erkekler hep öcüymüşüm gibi kaçtılar. Benden küçüklere hanfendi derken bana buyur abim diye nitelendirdiler. Sanki ben onlara yan gözle bakmışım gibi. Benim girdiğim kapıdan bile aynı anda geçmek istemedi erkekler. Düşünün. Ve sinir stres saçlarım döküldü az kaldı. Gögüslerim sarktı. Göbeğimde çatlaklar. Yüzüm böyle büyük gözenekler oldu. Ve bu 20 yasından beri böyle. Şu an 30 yaşındayım. Sinir stres sağlık sorunları derken çile çekmiş 60 yaşında gibi hissediyorum. Bıktım her şeyden. Ve tabi aile içi sorunlarda var hergün dır dır dır. Bu arada çocuğun biriyle tanıştım. Çocuk karakterimi beğendi. Fotoğraf filtereleriyle yüzüm güzel gözüküyor incelten filtreyle. Böyle çocuk beğendi. Ama kamera açamadım. Açarsam gidecek biliyorum. Ay bu kız zayıflarsa güzelleşir diye beklemez yani. Çocuğun beğendiği kızlar hep taş gibi çok güzel manken gibi. Yani demek istediğim ben kendimi hiç ama hiç iyi hissetmiyorum. Ne zaman zayıflayacağım. Daha yüz hatlarım keskin mi değil mi o bile belli değil. Napıcağımı bilmiyorum. Bana bir şey diyin...