'hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum?

evin en küçüğü ve tek kızım. kardeşlerim (üç tane) bana hep pislikmişim gibi davranırdı. beni koruyan kimse yoktu. kendimi savunamazdım çünkü doğuştan mutlak kötüydüm (hem kız çocuğu hem de en küçük) atılgan, konuşkan, neşeli bir çocuktum fakat hangi davranışım doğru hangisi yanlış bilemiyordum çünkü yaptıgım her şeyle dalga geçiliyor, eleştrlyr, azarlanıyr ve utndırılıyrdum. her halkarda olumsz pekiştiriliyordum. televizyon izlemem, takı takmm, süslnmem, dışarı çkmam, fikir belrtmem yani birey gibi hissdecgim her şy yasaktı. bunlrdan birini yptığmda suçlanyrdm. var olmm suçtu maddi durumuz kötydü. babam bayrm olsun, okul için olsn hiç bot mont vs almamştr. hep okula durmu olmayn ailelern çocuklarnı hayr için giydirnler alırdı. (bu arada babam da bu okuln tadilat işlerini falan ücretsz yapıyormş :D). snf öğretmni aidatı herkesin önnde aldğı için sınıfn zorbaları fkir olduğmu aidat vermediğmi biliyordu ve beni zorbalıyrlrdı. bunlr dışnda güzl ve ortalma zekaya sahp bir çocktm. benimle arkadş olmak isteyn kızlar oluyrdu fakat ilk fırstta onlardn kaçıp sornlu tiplrle arkadşlk (!) kuruyrdum. çnkü aşağılık hissedyrdm, o kzlrla eşit değldm. okuldn eve gelp giderkn mahalledki erkk çocuklaryla birlikte yürürsem abim babama söylüyr (erkeklerle gezdiğimi söylüyrdu yş 11) bana eziyet ediyordu. erkek kuzenlermle oyun oynamm, tokalaşmm ysktı. sınıftki mahalledki erkekler de abmleri tanıdğı için benmle konuşmyr hatta kaçıyorlardı. kısacası kendimi ucube gibi hisstmem için ellernden geleni yaptlr. lise tercihmi babam yaptı ve imam hatipe gittm. başımı kapattırdılar. ailemin olmadığı yerlerde başımı açıyordum. yakalandığımda abimlerden dyk yiyordm. babama kapanmk istemediğmi söylediğmde hiç beklemedgm bir dirençle karşılştım. birdn tarzana dönüştü ve evdeki her şeyi kırmaya yerlre fırlatmya zıplamya başladı. kitaplarmı yakmkla ve beni okuldn almakla tehdt etti. üniversitenn bir kısmı da gizlce açık geçiridm. inat ettm ve kapanmk istemdiğme ikna ettim. hala arada konsu açılyr... üniversite yıllarm da heba oldu. ne dğru dürst çevre ne de düznli bir ilşki. tek bşıma mücdele ederk üstümdki baskılarn bir kısmını kırdım fakat neden bu kadar mücdele etmk zorundaydm? 25 yaşındayım türkçe öğretmenliği mezunuym. kpssye hazırlanıyorm. geçen sene lisans kpssden 77, öabtden 72 aldım. bu sene geçn senki temlin üstüne koyark kararlı şekilde ilerliyorm. atanmk için yetrli puan alacağmı umuyorm. bu zamana kadar neden atanmadn diyeceksinz? motivasyonumu anca toplayabildm. en byk motivasyon bu evden kurtulmk ama oyle değil işte. güzl olduğmu söylerler, dikkt çekiciym bn de kendmi beğenrim. atanıcm da inşallh ama sosyl olarak bitiğm yani. süslenp püslenp kütüphanye gidiyrm bir de avm. sonra bu günlük bu kdr sosyallşme ytr diyip eve dönüyorm. insanlardan korkuyorm ilişki kurmaktn kaçıyorm. napıcamı bilmiyorm