Ne yapacağımı bilmiyorum hayatım nasıl düzelir?

Nefret ettiğim bir mesleği okuyorum yani bir mesleğin hiç mi güzel yanı olmaz parası az, yorucu, değersiz, insanlarının küçük gördüğü hayatımı gençliğimi feda edeceğim, bana kalırsa boş bir meslek özelliklede Türkiyede. Aile zoruyla bu bölümü okuyorum seversin dediler daha çok nefret ettim yurt dışına gitsem hem param yok hem dil öğrenemeyecek kadar grzkalıyım artık Türkleri de almıyor çoğu ülke üniversiteden sonra bir iş bulsam çoğu asgari ücret bir ara hosteslik düşündüm ama çok çirkinim arkamda destek olacak kimsem yok neden bilmiyorum ama hiç arkadaşım yok yks ye hazırlansam başka bölüm kazansam bile ailem okutmaz. Hayatım boyunca asla kendi kararlarımı kendim veremedim para vermiyorlar dışarı çarşıya çıkmam, gezmem yasak süslenmem, parfüm sıkmam, makyaj yapmam yasak gizlice almak istesem param yok hem kendimi bildim bileli babam tarafından psikolojik şiddete uğruyorum beni sevmiyor parası var ama vermiyor 3 bin liralık KYK bursuma göz dikiyor hep ne kadar çirkin olduğumu söyler ve çok çirkinim kimse tarafından beğenilmiyorum bunu kime sorsam çirkinsin diyorlar. Yaşıtlarım için aşk ilişkileri çok normalken kimse bana bu gözle bakmadı ilişki umrumda değil ama diğerleri böyleyken neden ben böyleyim diye acı çekiyorum herşeyden ama en çok da kendimden nefret ediyorum