Bu hayatla ne yapacağımı bilmiyorum?

İşe girdim geri ciktim. Sevmedim. Okumak istiyorum. Çalışıyorum. Resim öğretmenligi istiyorum çalışıyorum. Ama hayatımla ne yapacağımı bilemiyorum. Mutsuzum evde çalışamıyorum. Zaten 5. Kez giricegim. Hayat enerjim kalmadı. İse gidince bir calisma hevesi geliyordu ama tam zamanli olduğu için vakit azdı. O yüzden çıktım bir de sevmedim isi söyledim zaten. O yüzden part time a gecicem ama mutsuzum. Çok mutsuzum her şeyi zorla yapıyorum gibi. Kendim için yaşamıyorum gibi hissediyorum üstümde yorganla yaşıyorum sanki. Çözemediğim bir geçmiş var ve yüzleşmek istemiyorum galiba. Böylece kalsın istiyorum ama böyle de hayatima devam etmek cok zor oluyor. Geçmiş yükü var ve herkes hayatında ama o mal insanlar yuzunden böyle kaldım ben de masum değilim ama kısaca Hiçbirini sevmiyorum. Önüme de bakamıyorum bu aptallar yuzunden bir kurtulamadım. Ama bunlar kendi içimdeki nefretim. Yani hayatıma yeni bir insan almak istesem benim gibi onca insanı suçlayıp bana hak veremez. Ben gerçek bir canımsın böyle kaldım. Mutlu olmak istemem gunah mi? Off! Keşke hiçbir şey yapmama gerek kalmadan huzuru bulmama yardım edecek biri olsa.. keşke!