Anne Baba Diye Susmak Zorunda Mıyım?

Question

Büyüyene kadar her çocuk gibi anne babamın beni çok sevdiğini düşünürdüm. Fakat büyüyüp neden-sonuç ilişkisi kurdukça psikolojik şiddete maruz kaldığımı fark ettim. Ben bir kız çocuğuydum. Annem babam gelmeden dışarı salmazdı, 16 yaşına kadar herhangi bir arkadaşımla gezmeye gitmem yasaklıydı. Annemin fiziksel problemi olmasa da benden ev hanımlığı derecesinde temizlik yemek beklendi. Daha 17 yaşındaydım. İlk aşkımdı, 12 yaşında çocuktum ben. Babam öğrendi, 1 hafta yüzüme bakmadı. Anlamadım o zaman. Meğer anneme anlattığımda babama yetiştirmiş. O zaman ben annemle babamla dertleşmeyi bıraktım. Tek başımaydım. Erkek kardeşim vardı. Bir kızı sevdi. Evde normal şekilde konusu geçerdi. Kardeşime karşı kinlendim. Erkek diye tüm imtiyazlara sahipti. 10 yaşında okul bahçesine arkadaşlarıyla oynamaya giderdi. Ben camdan izlerdim. Kardeşim kazandığını yerdi, benim neredeyse tamamen eve harcamam beklenirdi. Birini sevdim. Söyleyince kendi kafalarındaki zengin damat kalıbına uymadığı için eşimi istemediler. Ben istedim, bir şekilde evlendim. Bu sefer evliliğime karışmaya başladılar. Orada onları durdurdum ve görüşmeyi kestim. Şuanda görebiliyorum. Annemle babam birbirine karşı sevgi saygı beslemeyen sırf çocuk var diye evli kalan çiftlerdendi. Görüştüğümüz dönemde yaptıklarını sonradan yanlış bulduğumu her belirttiğimde kendilerince haklı gerekçeler gösterdiler. Görüştüğümüz dönemde ellerine para geçtiğinde "Kızımız evlendi. Ziyaret edelim." demek yerine evlerine eşya alıp parayı yemeği seçtiler. Hakkım olduğu halde bana çocuğa harçlık verir gibi para verdiler. Kardeşime istediği ne varsa alındı. Kalbim bu konuda yorgun. Dinen of dememem lazım anne baba diye ama ben bunu yapamıyorum.

coldebirbedevi · Accepted Answer

canım benim, tüm yazdıklarını sonuna kadar okudum. benim hayat hikayeme o kadar benziyor ki. daha 5 gün önce sevgilimle normal bir şekilde yürürken babam gördü. eve gelince hesap sormalar, uzun nutuk atmalar. zaten çocukluğumdan beri evde huzur olmaz, hep kavga ederler. babam içer, annem bağırır. bir erkek kardeşim var tıpkı sen gibi. evde ilişki konusu azıcık geçse kardeşime "kız bulursun, şöyle olur böyle olur" diye başlıyorlar. ama bana bir kez açılmadı bu konu. arkadaşça yürüdüm diye bile olay çıktı.

ben de senin gibi bıktım bu durumdan. şu an odamda karanlıkta oturmuş bu satırları yazıyorum. artık içeri gidip beraber oturma isteğim yok. akşam yemeğinde bir araya geliriz, babamla 10 kelime ancak ederim gün içinde. annemle de çoğu zaman kavga ediyoruz ama sebebi ben değilim. bugün uzun uzun ağladım, kendimi çok yalnız hissettim.

seni çok iyi anlıyorum. sevdiğin adamla evlenip mutlu bir yuva kurmana sevindim. ekonomik özgürlüğün de varsa çok iyi. onlar annen baban olarak kalacak bunu değiştiremeyiz ama artık onlara maddi bir bağımlılığın yok. sevdiğin adam elinden tutsun, yanında olduğunu her an hissettirsin, yalnız bırakmasın. ileride evlatların olunca onlar sana yoldaş olur. ailenin çok büyük ayıbı var. sana zulmetmişler. senin hakkına girmişler. onlar bunun hesabını verecek, sana bu hayatı yaşatmamalıydılar. biliyorum ki kötü bir insan değilsin ve asla kötü yollara bulaşmadın. ama bu ailelerin erkek kardeşleri hoş görüp kızları sıkmaları fazlasıyla can sıkıcı. seni çok iyi anlarım. dilerim bundan sonraki hayatında mutluluk seninle olur, artık acı çekmezsin. her şey gönlünce olsun <3

Barış_LonelyForever · Answer

susmak zorunda değilsin.

Paranoyak-Maan · Answer

Ana-Baba bile olsa, kurduğun yuvaya saygı, hürmet göstermeyene asla taviz verme. Ana-Baba diye de her türlü zorbalığı hak bulacaklar diye bir şey yok.

yalnız999 · Answer

Ne olursa olsun ana babaya laf söylenmez bedduasını yeme derim ömrün haram olur sana

Uykusuznymphe · Answer

Seni o kadar iyi anlayabiliyorum ki umarım pes etmez aşr hayatında yeni perde açarsın

istanbully34-6 · Answer

Değilsin

Anne Baba Diye Susmak Zorunda Mıyım?

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!