Bu noktaya gelseniz ne yapardınız? Kendime zarar vermeye bile düşündüm artık?

Söylenmeye hiç hakkım yok enkaz altında yaşamını yitiren, evini kaybeden binlerce insan var biliyorum ama 5 aydır evliyim, eşimin yaşadığı yere yerleştim. Ailemden uzaktayım, arkadaşım yok, işim yok (aylardır iş arıyorum bulamıyorum), hamilelik yok, sosyalleşemiyorum, bütün gün yapayalnız evdeyim, bir yere gitmeye çalışsam da ulaşım sorunum var ve artık öyle bir noktaya geldim ki akıl sağlığımı kaybetmeye başlıyorum. Hiç bir şeye tahammülüm kalmadı, hep ağlamak istiyorum, yataktan çıkmak istemiyorum, konuşasım gelmiyor, en ufak bir sorunda sinirlenip herşeyi dağıtıyorum. Robottan farksızım, beni heyecanlandıran hiç bir şey yok. Bu halimi biliyor eşim ama elinden bir şey gelmiyor. Dün akşam da saçma sapan bir sebepten eşime bağırdım delirmiş gibiydim ama bilerek yapmıyorum son raddeye gelmişim gibi. Dünden beri de konuşmuyoruz ayrı odalardayız. Ben de ailemin yanına bir süreliğine gitmeye karar verdim. Bana tavsiyeler verin ben artık dayanamıyorum gerçekten. 5 aydır hep aynı noktadayım kafayı üşüteceğim inanın hiç kolay olmuyor yerimde ne yapardınız?

Bu noktaya gelseniz ne yapardınız? Kendime zarar vermeye bile düşündüm artık?
Cevapla