Psikolojik Durumum Hakkkında?

Question

Merhaba,
Sizlere biraz ruhsal durumumdan bahsedeceğim. Ben İstanbul’da yaşıyorum. 21 yaşındayım. Hayatımın baharı olması gereken yıllarda canıma kıymamak için bir yol arıyorum. Liseden mezun olduktan hemen sonra çalışmaya başladım (aynı anda abim üniversite okuduğu için ikimiz aynı anda gidemezdik) 4 senelik çalışma hayatımın ardından maddi durumumuzu toparladık ve abim de okulunu bitirdi. Bu sırada İngilizce öğrendim ve dilden sınava girdim. Sınava iki ay kala işten çıktım ve yeterince ders çalışamadığım için sınavım başarısız geçti. Çevremde hiç arkadaşım yok. Günde 12 saatlik çalışma süresinin ardından kendimi çok yorgun hissetmeme rağmen evde olduğum her dakika benden hizmet bekleniyor ve aile üyelerine itaat etmem isteniyor. Kendimi çok kötü hissediyorum. Henüz işe girmedim biraz kafamı dinlemek istedim. Ne zaman üniversite konusunu açsam annem hep çalışmam gerektiğinden bahsediyor. Abim 5 senelik üniversite hayatı dışında lisede vs asla bir işe girip çalışmamış bir insan. Benden sürekli para isteniyor. Bu durum psikolojimi bozuyor ama bunun dışında sürekli hakaret ve şiddete maruz kalıyorum. Hem fiziksel hem de psikolojik şiddet görüyorum. Kilolu bi yapım var çünkü sadece yemek yerken mutlu olabiliyorum. Sadece yemek yemekten zevk alıyorum. Bu yüzden çok kontrolsüzce kilo aldım ve artık tüm arkadaşlarımı kaybettim. Erkek arkadaşım vs hiç olmadı bile ama onu geçtim yalnızca muhabbet edebileceğim dertleşebileceğim ve beni anlayan birine ihtiyacım var. Kimsem kalmadı. Kimse beni dinlemiyor. Sürekli baskı altındayım ve artık çok sıkıldım. Evde ağlamama bile izin yok. Oturup ağlamaya başladığımda babam bana bağırıp geberme hemen ne ağlıyorsun gibi şeyler söylüyor. Kendimi öldürmek ve onlara tüm dertlerimi içeren bir mektup bırakmak istiyorum. Belki benim için kurtuluş olmayabilir belki daha çok acı çekebilirim fakat 6 yaşında bir kız kardeşim var ve onun da aynı şeyleri yaşamasına engel olabilirim. Belki mektubu okuyup beni anlarlarsa belki içimdeki bu ağır hissi boğazıma sıralanan düğümleri bir nebze olsun hissedebilirlerse akıllanabilirler. Kimsem yok, hiçbir şeyim yok, sınavım kötü geçti, geleceğim belirsiz... Kaybedecek hiçbir şeyim yok. Ölmek istiyorum. Yaşamak bana çok ağır geliyor. Kimseyle bu sorunlarımı paylaşamıyorlar. Psikolojik destek alamıyorum. Her geçen gün yavaş yavaş ölüyorum ama bu yavaşlığa sabredemiyorum.

Gizli Üye · Accepted Answer

İstanbul'da yaşamak zaten başlı başına insanda derin problemler bırakan bir şehir bir kısmı çok mutlu bir kısmı ise çok mutsuz �stanbul parası olana iyi Parası olmayana ise bir dert şehri maalesef senin yaşamış olduğun durumda parasızlık neticesinde hayallerden uzaklaşmanın bir sonucu ki aylık bir çalışma ile İstediğiniz bir yere ulaşmanızın çok bir imkanı yok yani Geçmişte bir altyapı vardır Çok iyi bir liseden mezun olmuşsundur ve o birikimin üzerine 2 aylık bir çalışmayla belli bir noktaya taşıyabilirsin ancak bu altyapı yokken bu kadar kısa sürede istenen noktaya gelmenin imkanı Maalesef yok gene sizin kurtuluşunuz üniversite kazanıp kendi ayaklarınızın üzerinde durmak ama o evde bunu nasıl başarabilirsiniz Tabii o da ayrı bir problem

Psikolojik Durumum Hakkkında?

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!