Çirkinim, yalnızım, başarısızım?

Ben çirkinim vücudum güzel değil, yalnızım ve başarısızım.
18 yaşındayım. Ailem dışında beni gerçekten önemseyen kimsem yok. Elimden geldiğince sosyal olmaya çalışsam da dershanede öğlen herkes kendi arkadaşlarıyla yemek yerken ben tek başıma yiyorum. Okuldan yakın arkadaşlarımdan herkes üni kazandı. Ben onlara her zaman nasıl gidiyor alıştınız mı diye sorarken onlar bana bir kere bile mezun yılın nasıl gidiyor iyi misin diye sormadılar.
Güzel bir yüzüm yok, fiziğim de kötü.
Bunlardan değiştirebileceğim tek şey başarı kalıyor. Bu yıl mezuna bıraktım. Eğer bu yıl da istediğim yeri kazanamazsam artık elimde hiçbir şey kalmıyor. O gün gelirse ne yaparım bilmiyorum.
Ortaokulda çok zorbalığa uğrardım. Şimdi ortaokulda bana ezik diyen insanların sesini kafamda duyup içimden ne kadar haklılarmış diyorum. Tüm bu düşünceler aklıma geldikçe gözlerim doluyor deli gibi ağlamak istiyorum ama evde ağlarsam ailem, dershanede ağlarsam da insanlar duyacak.
Dertleşecek, bu sorunlarımı anlatacak kimsem olmadığı için buraya yazıyorum.
Çirkinim, yalnızım, başarısızım?
Cevapla