Sırtını Dayayacak Dağ Olmaması: Babasızlık

Babasız büyümenin yükü o kadar ağırdır ki, bu duyguyu yaşamayan bilemez hele ki bir kız çocuğu için. Hep arar gözlerin babanı. Belki de hiç görmediğin hiç bilmediğin babanın sevgisini yaşamaya çalışırsın. Fakat bilmezsin! Nasıl bir sevgi? Nasıl bir bağ? Kimileri bunu duyunca korumaya çalışsa da kimileri, kullanmaya kalkar. Öğrenirsin aklın erdiği an. Güvenememeyi. Güven kırıklığıyla başlarsın hayata. Baba sevgisini hayatınıza giren adamlarda aramaya çalışırsınız. Bir yanda da güven kırıklığın bastırır. İşte o an ''Çaresizliktir'' Ya buda babam gibi, beni terk ederse? Ya giderse?


Aslında normal olan bir davranışı sen yaptığında, bunun önünde babası yok. Bu yapar. Damgasını yapıştırırlar. Sorgulamadan! Arkandan konuşan çok olur.. Başkaları BABAM. diyince için parçalanır. İmrenirsin.


BABASIZ BÜYÜMEK, ARKANDA Kİ DAĞIN KAYBOLUŞU.


Çocuklarını elinden tutup götüren bir Baba ve çocuğuna, hep bakarsın. Sadece bakarsın. Üzülürsün ağlarsın.



Çünkü: Hayat acıdır,acıtır.



Sırtını Dayayacak Dağ Olmaması: Babasızlık


Evlenirken, kına geceniz varken özel günleriniz de. Babam diyip sarılacağınız kimse olmaz.


Sırtını Dayayacak Dağ Olmaması: Babasızlık



Bayramda elini öpeceğiniz. Bir Babanız yoktur. Şirinlik yapıp harçlık isteme lüksü bile yoktur.



Babasız olan kızlar hiç büyümez, büyümüş taklidi yapan küçük kız çocukları olarak kalırlar.



Hayatta olgun olmak zorundalardır. Mücadele etmek zorundalardır. Hep birşeyler için ZORUNDADIRLAR.


Sevgilerle...♥

Sırtını Dayayacak Dağ Olmaması: Babasızlık
Cevapla