İyi Uykular Dünyalı!

Herkese içten bir merhaba. :)

Bu içten merhabanın sebebini merak etmişsinizdir. Şöyle özetlemek gerekirse hayatınıza dönüp bir bakın; Hangi merhaba içten? Hangi nasılsın sorusu samimi? Hangi insan maskesiz ve sade? Hangi şehir yalın ve karmaşasız? İşte tüm bunlara biraz olsun nispet yapabilmek için herkese içten bir selam vermek istedim.

Uzun zamandır sorguluyorum, ''Nasıl bir dünyada yaşıyoruz?'' Sabahları uykularımızdan uyanıyor ve bize lûtfedilen koskoca bir güne başlıyoruz. Peki bu güne başladığımız andan akşam tekrar yatağımıza yatana kadar neler geçiyor hayatımızdan?
Benim hayatımdan geçenler her geçen gün farklılaşmak yerine aynılaşıyor adeta. Ruhsuz beton bloklar yükseliyor şehrimin her köşesinden, her gün geçtiğim yollardan, eskiden meyvesini topladığımız küçük tatlı bahçeden bile. Şehirlerimiz betonlaşıyor ve tabi dünya da ama keşke bununla sınırlı kalsa.

İnsanlar da betonlaşıyor bu ruhsuz bu havasız şehirlerde ve betonlaştıklarının farkına varamıyorlar; hayatları devam ediyor ancak kimin yüzüne baksam asık, kiminle konuşmak istesem dertli, kime gülümsesem ne çıkarı var, kime anlatsam hayırlısı diyen insanlarla karşılaşıyorum. Halbuki bizler bu dünyada yaşadığımız için kendimizi şanslı gören ve hatta Allah tarafından en üstün canlılar olarak yaratılan ''insanlar'' değil miyiz?

Ruhsuzlaştık! Betonlarla çevrili iklim örtüsü içerisinde nefes alabilmek yeterli diyecek hale geldik artık.

Evet betonlaştık, aksileştik, ruhsuzlaştık ama emin olun bunların hepsini bizler yaptık kendimize. Sabahları mutlu uyanabilmenin tek yolunun akşam sevgilisiyle konuşmak veya gün içerisinde güzel bir haber almaktan ibaret olduğuna şartlanmış bir şekilde yaşıyoruz. Uyuyoruz arkadaşlar; gözlerimiz açık, bilincimiz yerinde bir şekilde uyuyoruz. Dünya bizim yaşama alanımızken, somut varlıkların yaşama alanına dönüşmekte ve bizler onların arasında nefes almaya çalışan canlılar gibi gözükmekteyiz.

Ruhsuzlaşan ve samimiyetsiz insanlardan olmamanız dileğiyle. Betonlaşmayın :)