Hayat çok kolay bir yermiş gibi, bir de annesiz olarak hayata başlamak, yahut yolun başındayken annesiz kalmak kadar zor bir şey yok. Kalpte açılan boşluğun, doldurulamaz her anın aleviyle ömrünü geçirmeye, çocuk olmadan yetişkin olmaya alışıyor insan.
Nasıl bir psikolojiyle büyüyorlar, neler yaşıyorlar yazmak istedim;
1) Yaşıtlarına göre daha olgundur.
2) Annesi sevgisini alamadıkları için içi sürekli yanar. Tıpkı içine köz atarlar gibi yanar, nerde mutlu birini görse içi yanar imrenir.
3) Pek kızlara kadınlara guvenemez. (tabi bu değişir)
4) Dünyanın nasıl bir yer olduğunu öğrenmiştir çoktan.
5) Onlar için babasi hem anne hemde babasıdır.....
6) Çoğunlukla toplumdan uzak dururlar asosyal olurlar.

Kısaca hep bir umutsuzluk vardir ama onları daha çok güçlendirir ama farkinda belki olmazlar.
Kendime göre yaptığım bencedir, benim düşüncelerim...
Böyle varsa eksiklerimi tamamlayabilirler.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
1Cevap
Arkadaşlarımın %50si falan öksüz çocuklardı sanırım bu sebeple içimde küçüklükten oluşmuş bir sahiplenme hissi vardır anne ve babasız çocuklar için.
Bu acıma duygusu vs. değil sadece sahiplenme duygusu, bu yazdıklarının hepsini yaşadıklarını gördüm ve hep bunu kırmak için çalıştım.
Güzel bence :)
eline sağlı