Bir Kadının Babasız Büyümesi, Büyümeye Çalışması

Hayata karşı 1-0 yenik başlamak, ilk terk edilişi babada yaşamak. Hayat karşısında diğer tüm insanlardan daha eksik, daha güçlü, daha zor olan kadınlar. Kurtlar sofrasına savunmasız düşmüş gibi aslında. Baba yoksunluğu çeken her kadın, kendisine babalık yapmayı da öğrenir zaman içinde, er ya da geç öğrenir. iki elinden birisi baba elidir mesela, yüreğinin bir bölümü baba yüreğidir. dışa vurduğu sertliği baba sertliğidir biraz, çok güçlü durmaları mecburiyetindendir...

Kendilerini koşulsuz seven birinin varlığı olmadığı için kalplerinde sürekli kanayan bir yara vardır hep.

Bir eksiklik, bir boşluk devamlı içini kanatan bir yara.. Hiçbir merhemin iyileştiremeyeceği öyle büyük bir yara ki anlatmaya kalksam belki günler sürer. Baba sırtını yasladığın dağdır demiş şairin biri. Babasız büyümek demek sırtını yaslamaya kalktığında bir dağa değil de bir boşluğa düşmek demek. Düşüp, yeniden kalkmak demek. Yaralarını, kanayan dizlerini ve gözyaşlarını tek başına silmek demek.

"Başıma bir şey gelse babam koşar" diyememenin acısını en dibe kadar yaşamak demek.

Babalar günü onlar için zehir gibi geçen günlerden biridir.

Babalar günününde onlar için erken kalkıp, saatlerce hazırladıkları sofrayı sunacakları bir babaları yoktur. Babalar günün kutlayıp ellerinden öpüp sımsıkı sarılacak bir babaları yoktur. Çevresini izler, reklamlardaki televizyonlardaki baba-çocuk ilişkilerine imrenerek geçer hayatı..

Babası olmayan kadını ezmekten kolayı yoktur insanlar için

Hayata 1-0 yenik başlamak demiştim ya hah işte o. İçinde bulunduğun bir olay olsa direkt olarak adın çıkar gün yüzüne. Neden? çünkü baban yoksa her hatayı yapmaya meyillisindir onlar için. Lanet olsun ön yargılara!!

İçinde baba geçen türküler, şarkılar, filmler vs her şey 1000 kat daha fazla acı verir.

En zayıf noktaları baba'dır çünkü. Babanın eksikliğini anlatan şarkı, türkü, şiir, Her ne ise işte tahmin ettiğinizden daha fazla acı verir o kadının yüreğine. Kendini ne kadar savunmasız hissettiğini anlamasını, acılarına gün yüzüne çıkarmayı ve koruyup kollayacak bir kalkanın olmadığını bir kez daha anlatır belki de o sözler.

Sevdikleri her adamda babalarını ararlar.

Kolay kolay kimseye güvenemezler ama bir kere güvendi mi tam güvenirler. Korunmasız büyüdüğü için onu daha çok baba gibi koruyacak, sahiplenecek insanları isterler hayatlarında. Baba gibi gördükleri adamlara aşık olurlar. Ayrılıktan, yalnız ve daha fazla savunmasız kalmaktan korkarlar. Her gidenin arkasından büyük bir yıkım yaşarlar. Terk ediliş duygusunu ilk babalarında tatmalarına rağmen hayatlarından giden her insan daha büyük bir yara açar ve atlatması daha zor olur.

Babasız kızlar babalarının prensesi değillerdir. Gözü yaşlı prenseslerdir.